Şerbet Vexwarin
Şerbet Vexwarin
Şerbet Vexwarin, eldeki kaynakta Mikailî Aşireti çevresindeki nişan pratiğini ifade eden bir terimdir.[1]
Giriş
Kaynağa göre Şerbet Vexwarin, nişan töreninin toplu ve görünür aşamasıdır. Bu toplantı, ailelerin akraba ve komşularla birlikte bir araya geldiği sosyal bir merasim niteliği taşır.
Tarihsel arka plan
Metin, uygulamanın eski bir köy pratiği olduğunu ve nişan ile şerbetin birbirine bağlı ama katılım bakımından farklı ağırlıkları bulunduğunu belirtir. Şerbet içmeye nişandan daha fazla kişinin geldiği özellikle vurgulanır.
Toplumsal / kültürel / idarî bağlam
Kaynağa göre nişanda geline yalnız damadın ailesi hediye verirken, şerbette tüm davetliler hediye takar. Tören hem akrabalık bağlarını görünür kılar hem de evlilik anlaşmasının topluluk önünde teyit edildiği bir aşama işlevi görür.
Kaynakta geçen bilgiler
Metinde şerbetin öğleden sonra başlayıp geceye kadar sürdüğü, şerbet şekeri denilen kırmızı ve kalın bir şekerden yapıldığı, kışın içine kar katılabildiği aktarılır. Şerbet içildikten sonra kadınların oturduğu odada bir kilim veya elek üzerine hediyelerin konduğu ve bunların sesli biçimde duyurulduğu belirtilir. Aynı kaynakta Dergîstî başlığı altında nişanlı ziyaretinden, Qelıng û Xelat başlığı altında da başlık ve hediye düzeninden söz edilir.[2]
Değerlendirme
Eldeki kaynakta Şerbet Vexwarin, nişanın yalnız aile içi değil, topluluk önünde onaylanan ve hediyeleşme ile pekiştirilen bir aşaması olarak sunulmaktadır.
Ayrıca bakınız
- Xazginî
- Dawat
- Şeva Hinnê
- Bûk Siyarkirin
- Mikailîlerde Evlilik Gelenekleri
- Mikailî Aşireti
- Kürt Kültürü
Kaynakça
- Bu madde, Ankara'da Bir Kürt Köyü: Mikaila/İnler Katrancı adlı eserde yer alan bilgiler esas alınarak hazırlanmıştır.
- PDF’de aktarılan bölüm(ler): Şerbet Vexwarin / Nişan.