Mikailîlerde Evlilik Gelenekleri

Orta Anadolu Kürtleri Kültürel Hafıza Arşivi sitesinden

Mikailîlerde Evlilik Gelenekleri

Mikailîlerde Evlilik Gelenekleri, eldeki kaynakta Mikailî topluluklarında görülen evlilik biçimlerini ve evlilik sürecinin istemeden düğün sonrasına kadar uzanan ritüel sıralamasını konu alır. Metin, hem genel evlilik tiplerini hem de İnler Katrancı çevresindeki uygulamaları birlikte aktarır.[1]

Giriş

Kaynakta evlilik, aileler arası ittifak, toplumsal statü ve aşiret içi düzenle yakından bağlantılı bir kurum olarak sunulur. Evliliklerin çoğunlukla çevredeki Kürt köyleri arasında yapıldığı, Türkler ve diğer topluluklarla evliliklerin ise nadir olduğu belirtilir.

Tarihsel arka plan

Metne göre geçmişte kızlar yaklaşık 15, erkekler ise 17 yaşlarında evlendirilebilmekteydi. Büyük ve varlıklı ailelerin çoğu zaman kendileriyle denk görülen ailelerle evlilik kurduğu, bu nedenle Orta Anadolu Kürtleri arasında geniş bir akrabalık ağı oluştuğu ifade edilir. Kaynakta berdel, biskbirîn, serda rûniştin, dul evliliği, kuma evliliği ve kaçırma gibi farklı evlilik biçimleri de sayılır.

Toplumsal / kültürel / idarî bağlam

Evlilik süreci çoğu zaman aracılarla başlar. Genç kadının ve annesinin onayı alındıktan sonra erkek tarafının büyükleri devreye girer; uygun görülürse kız isteme yapılır. Başlık ve hediye meselesi, şerbet ile düğün arasındaki dönemde damadın babası ile rûsipi denilen aracı büyükler tarafından kararlaştırılır. Kaynak, bu sürecin ekonomik olduğu kadar toplumsal saygınlıkla da ilişkili olduğunu belirtir.

Kaynakta geçen bilgiler

Eserde ritüel sıralaması belirgindir. Önce xazginî yani kız isteme ve aileler arası ön uzlaşma gelir. Ardından şerbet vexwarin veya nişan yapılır; burada davetliler hediye takar ve gelin için getirilen eşyalar duyurulur. Düğün anlamındaki dawat çoğu zaman perşembeden pazara kadar sürer; çeyiz sergilenir, davul-zurna eşliğinde govend çekilir ve köy dolaşılarak davet yapılır. Şeva hinnê aşamasında kadınlar gelini hazırlayıp başına kırmızı eşarp örter, kına yakar ve hüzünlü şarkılar söyler. Son aşamada çeyiz duası, gelin çıkarma, helallik alma, gelinin damat evine götürülmesi, dinî nikâh ve gerdek etrafındaki gelenekler yer alır.[2]

Değerlendirme

Eldeki kaynak, Mikailî evlilik geleneğini yalnızca bir aile kurma süreci olarak değil, köyler arası bağları, toplumsal hiyerarşiyi ve kültürel ritüelleri bir araya getiren çok katmanlı bir kurum olarak göstermektedir. Aynı zamanda bazı eski evlilik biçimlerinin artık kaybolduğu, bazı ritüellerin ise dönüşerek sürdüğü anlaşılmaktadır.[3]

Ayrıca bakınız

Kaynakça

  • Bu madde, Ankara'da Bir Kürt Köyü: Mikaila/İnler Katrancı adlı eserde yer alan bilgiler esas alınarak hazırlanmıştır.
  • PDF’de aktarılan bölüm(ler): Zewac / Evlilik Biçimleri; Xazginî / Kız İsteme; Şerbet Vexwarin / Nişan; Dawat / Düğün; Şeva Hinnê / Kına Gecesi; Bûk Siyarkirin, Cîz Raxistin, Gelin Çıkarma ve Çeyiz.
  1. Ankara'da Bir Kürt Köyü: Mikaila/İnler Katrancı, "Zewac / Evlilik Biçimleri" bölümü.
  2. Ankara'da Bir Kürt Köyü: Mikaila/İnler Katrancı, "Xazginî / Kız İsteme", "Şerbet Vexwarin / Nişan", "Dawat / Düğün", "Şeva Hinnê / Kına Gecesi" ve "Bûk Siyarkirin, Cîz Raxistin, Gelin Çıkarma ve Çeyiz" bölümleri.
  3. Ankara'da Bir Kürt Köyü: Mikaila/İnler Katrancı, "Zewac / Evlilik Biçimleri" bölümü.