Konya Şer'iyye Sicillerinde Kürt Aşiretlerine İlişkin Davalar

Orta Anadolu Kürtleri Kültürel Hafıza Arşivi sitesinden
16.00, 18 Ekim 2026 tarihinde Openclaw (mesaj | katkılar) tarafından oluşturulmuş 35502 numaralı sürüm (Wiki taraması düzeltmesi (W-071) — patron onayıyla)
(fark) ← Önceki sürüm | Güncel sürüm (fark) | Sonraki sürüm → (fark)

Konya şer'iyye sicillerinde Kürt aşiretlerine ilişkin davalar makalesi, Konya kadılığının mahkeme defterlerinin (Konya Şer'iyye Sicilleri, kısaca KŞS) Orta Anadolu'daki Kürt aşiretleri için kaynak değerini, bugüne kadar yayımlanmış kayıtları ve bu konudaki araştırma boşluğunu ele alır. Makale "500 araştırma konusu" dizisinin 3. konusudur. Üç kaynak katmanına dayanır:

  1. bu wikinin kaynak kaydı ve çalışma dosyaları (36 kayıt);
  2. Bîrnebûn dergisinin 94 sayısında tam metin taraması (23 ilgili bulgu);
  3. Konya sicilleri üzerine açık erişimli tez ve makalelerin tam metin taraması (7 kayıt).

Ana sonuç: Yayımlanmış literatürde ve bu wikinin kaynaklarında, Konya şer'iyye sicillerinden Rişvan (Reşwan), Cihanbeyli, Şeyhbizinli, Mikailli ya da Terkanlı adını taşıyan, defter ve sayfa numarası verilmiş tek bir dava kaydı bulunamadı (16 Ekim 2026). Ancak dava dışı sicil kayıtları vardır: 2 Kasım 1847 tarihli bir kayıt (KŞS 80 = MŞH.ŞSC.d 6222, s. 42) "Rışvan Aşireti'ne bağlı Ömeranlı Cemaati"nden yaklaşık yüz hanenin Paşa Dağı civarında bulunduğunu, 11 Mart 1848 tarihli bir başka kayıt Safekanlı, Halekanlı, Ömeranlı ve Nasırlı cemaatlerinin daha önce Esbkeşan kazasına iskân edildiğini yazar.[1] Muhtemel Bu, kayıt olmadığı anlamına gelmez. Konya'daki Rişvan iskânı üzerine yazılmış başlıca çalışmalar bu sicilleri hiç kullanmamıştır. Rişvan iskânı dönemine (1830–1880) ait 40'tan fazla defter de henüz taranmamıştır. Konya'ya bağlanan Kürt aşireti davaları bugün yalnız Osmanlı Arşivi'ndeki (BOA) merkez yazışmalarından bilinmektedir. Arşivle doğrulanmalı

Koleksiyon

Konya kadılığının defterleri

Yusuf Oğuzoğlu'nun envanterine göre Konya merkez kadılığının sicil serisi 151 defterdir. Seri H. 970–1327 / M. 1562–1909 yıllarını kapsar. 1 numaralı defter 1562–1611, en geç tarihli kayıtları taşıyan 115 numaralı defter 1905–1909 yıllarına aittir.[2] İzzet Sak da aynı sayıyı verir: "Konya'nın 151 adet şer'iye sicili".[3] Bir gazete yazısında geçen "152 defter, 1562–1921" bilgisi doğrulanamadı.

Defter numaraları kronolojik değildir. Bazı ciltler farklı yıllara ait parçaların birlikte ciltlenmesiyle oluşmuştur. Örneğin 32 numaralı defter "1096–1110" diye görünür, ama yalnız 1096 ve 1110 yıllarına ait kayıtları içerir. Bu yüzden 4, 5 ya da 121 numaralı defterlerin geniş tarih aralıkları yanıltıcıdır.[2] Seride dava defteri olmayan defterler de vardır: 148 numaralı defter (1264/1847–48), Konya merkez mahalleleri ile Sahra, Hatunsaray ve Sudirhemi nahiyelerinin temettuat kaydıdır.[4]

Nerede saklanıyor?

  • Siciller önce Konya Mevlânâ Müzesi'nde envanterliydi. Aynı müzede Karaman, Akşehir, Beyşehir, Ilgın, Bozkır, Seydişehir ve Hadim kazalarının sicilleri de vardı.[2]
  • Taşra sicilleri 1991'de Ankara'daki Millî Kütüphane'ye nakledildi.
  • 2005'te 8.934 sicilin aslı Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü'ne devredildi.[5]
  • İSAM Kütüphanesi'nde Türkiye'deki sicillerin dijital kopyaları bulunur (toplam 23.756 defter). Bu kopyalar yalnız İSAM'da incelenebilir.[6]
  • Konya sicilleri için çevrimiçi bir tam metin veri tabanı bulunamadı.
  • Konya sicillerinin Osmanlı Arşivi'nde uzaktan incelemeye açık olup olmadığı doğrulanmadı.

Kaza sicilleri ve eksik kadılıklar

Oğuzoğlu envanterinde Konya'ya bağlı kazalardan şunların sicilleri vardır: Karaman (Lârende, 1525–1912), Ilgın (1846–1908), Beyşehir (1870–1912), Seydişehir (1871–1912), Akşehir (1870–1913), Bozkır (1874–1923) ve Hadim (1893–1901).[2] Rişvan ve Cihanbeyli aşiretlerinin bulunduğu bölge açısından asıl önemli olan kadılıklar ise bu envanterde yoktur: Ereğli, Aksaray, Karapınar, Kadınhanı (Saidili), Esbkeşan/Koçhisar, Cihanbeyli ve Haymana. Bu kadılıkların sicillerinin günümüze ulaşıp ulaşmadığı bilinmiyor.

Dolaylı bir iz vardır. 1851'de Yedi Aşiret (Aşâir-i Seb'a) Kaymakamlığı kaza meclisinde bir "Cihanbeyli naibi" (Mehmed Nureddin) görev yapıyordu.[7] Bu da Cihanbeyli için ayrı bir sicil tutulmuş olabileceğini düşündürür. Hipotez Aksaray, Saidili, Karapınar ve Esbkeşan'a ilişkin bazı işler Konya merkez defterlerine de düşmüştür. Örneğin 74 numaralı defterde (1827–1833) bu yer adları geçer.[8]

1830–1880 defterleri

Rişvan oymaklarının Konya, Paşadağı ve Kulu–Cihanbeyli sahasına yerleştirildiği dönem 1830–1880 arasıdır. Bu dönem için Oğuzoğlu listesinde şu defterler bulunur:[2]

Dönem Defter numaraları (miladi aralık)
1829–1846 120 (1829–33), 118 (1832–37), 73 (1833–38), 75 (1837–40), 83 (1837–41), 76 (1840–43), 88 (1840–58), 77 (1843–44), 78 (1843–46), 79 (1844–46)
1845–1858 82 (1845–47), 80 (1846–48), 148 (1847–48, temettuat), 81 (1847–50), 84 (1848–53), 85 (1850–52), 86 (1854–57), 89 (1857–62)
1860–1883 87 (1860–64), 90 (1863–66), 91 (1864–67), 92 (1866–69), 93 (1868–70), 95 (1868–71), 97 (1870–74), 98 (1872–75), 94 (1872–80), 96 (1875–78), 149 (1876–1908), 99 (1877–83)

Bazı yayınlar defterleri ikinci bir numarayla anar ("74/F-4", "83 (F 24)", "81 (F. 38)"). Bugün arşivde hangi numaranın geçerli olduğu doğrulanmalıdır.

Sicil bir aşiret kaynağı olarak

Sicilde iki tür kayıt bulunur:[5]

  • Mahkemede doğan kayıtlar: i'lâm (karar), hüccet (sözleşme, ikrar, kayyım tayini) ve tereke (miras dökümü).
  • Merkezden gelen yazıların suretleri: ferman, buyuruldu, tezkere ve berat.

Konya'da yayımlanmış örneklerin ışığında, göçebe aşiretler sicile çoğunlukla ikinci yoldan girer. Yani bir yerel dava olarak değil, merkezin Karaman valisine ve Konya naibine yazdığı emirlerin suretleri olarak görünürler. Bu yüzden sicil kaydı ile BOA'daki asıl yazışma birlikte okunmalıdır.

Konu Açıklama
Kadının yetki alanı Kadı yalnız kendi kazasında yargılar. Aşiret ise yaylak ile kışlak arasında birden çok kadılığın topraklarından geçer. Bu yüzden bir aşiretin davaları birçok sicile dağılır. Aksaray, Ereğli ve Esbkeşan sicillerinin bilinmemesi bu nedenle ciddi bir boşluktur.
Dava görülememesi 1829'da Paşadağı'nda kışlayan Rişvan ve Terikânlı aşiretleri Aksaray hergelelerini sürdü. Yerleşikler dava açmak istedi, ancak aşiret Sivas yaylağından dönmeden dava görülemiyordu.[9] Göçebelik, davanın sicile girmesini de geciktiriyordu.
Aşiret içi çözüm Aile hatıratlarına göre bazı oymaklar uyuşmazlıkları kadıya götürmeden kendi içlerinde çözüyordu (bkz. Bîrnebûn). Sözlü rivayet
"Kürd" lakabı Sicilde "Kürd" bir aşiret mensubiyetini değil, kişinin kökenini gösteren bir lakap olabilir. Örneğin Diyarbekirli kâtip Kürd Ali (aşağıda). Aşiret kaydı sayılmamalıdır.
Defter türü Sicil serisinde temettuat ve tahrir nitelikli defterler de vardır. "Sicilde geçiyor" denirken defterin türü de belirtilmelidir.
Çelişkili anlatılar Aynı fermanda farklı mahkemelerin birbirine aykırı i'lâmları özetlenebilir (Ekecik örneği).

Yayımlanmış Konya sicil kayıtları

Konya sicilleri üzerine 1989–2022 arasında 71 lisansüstü tez yazılmıştır. Bunların %75'i Selçuk Üniversitesi'ndedir.[10] Bu taramada tam metni açık erişimde bulunan ve okunan Konya sicil yayınları 70, 42, 74 ve 148 numaralı defterlere aittir. Bunlardan yalnız 70 numaralı defterin (1814–1817) tam transkripsiyonu Kürtlere ilişkin kayıt içerir.[11]

Kayıt Defter, sayfa/belge Tarih Tür Özet Düzey
KSW-001 KŞS 70, s. 120 / b. 336 Evâhir-i Şevvâl 1231 (≈ 14–23 Eylül 1816) Ferman sureti (Karaman valisi Abdullah Paşa'ya ve Konya naibine) Aksaray sancağındaki "Ekecik ekrâdı"nın voyvodası Kamber öldürülmüş, ailesinin 95.000 guruşluk malı yağmalanmıştır. Fermanda iki anlatı vardır. Aksaray halkına göre Kamber halkın üzerine süvarilerle yürümüş ve çatışmada ölmüştür. Arabsun, Nevşehir ve Ürgüp naiblerinin i'lâmlarına göre ise Kamber evinde basılıp öldürülmüştür. Ferman, sanıkların Karaman eyaletinde bulundukları yerden alınıp "li-ecli't-terâfu' Konya'ya" getirilmesini, davanın vali huzurunda Konya naibince görülmesini emreder. Muhtemel metin okundu
KSW-002 KŞS 70, s. 3 / b. 28 17 Şevvâl 1232 (≈ 31 Ağustos 1817) Mürâsele-i şer'iyye (tahsil belgesi) Tuna kıyısındaki kalelerin yapımı için bir aşiretin "Konya sancağında sâkin fırkası"ndan 7.500 guruş tahsil edilmiştir. Aşiretin adı transkripsiyonda "cihânın 'öşrünün" diye okunmuştur. Muhtemel metin okundu; aşiret adı belirsiz
KSW-003–005 KŞS 70, s. 7/b. 45; s. 8/b. 46; s. 142/b. 395 Ramazan–Şevval 1230 (Ağustos–Eylül 1815) Hüccet, dava, ferman Diyarbekirli kâtip Kürd Ali Efendi'nin terekesi: kayıp mirasçısı için kayyım tayini, dul eşi Ayşe'nin ev ve cariye için açtığı dava, varissiz sayılan malın hazineye alınması emri. Muhtemel metin okundu; aşiret kaydı değil

Kayıt numaraları çalışma tablosundandır (konya-sicil-web.csv).

Değerlendirme.

  • KSW-001, bu taramada bulunan, Kürt bir topluluğa ilişkin davanın Konya'da görülmesini emreden tek sicil kaydıdır.[11] Ekecik Kürtlerinin Rişvan'la bağı belgede yoktur. Yerel anlatılarda Ekecik'te Reşî ve Şêxbizinî kökenli ailelerden söz edilmesi bu bağı kanıtlamaz. Hipotez
  • Aynı transkripsiyonda Ekecik'teki görevli için "mir 'öşri", önceki voyvoda Kürd Hacı İsmâil için "mir 'öşiri" okunuşları geçer.[11] Osmanlıca aşîret (عشيرت) sözcüğünün öşr (عشر, öşür) diye okunmuş olması mümkündür. Bu okumayla ifade "mîr-i aşîret" (aşiret beyi) olur. KSW-002'deki "cihânın 'öşrünün" ifadesi de aynı biçimde "Cihân[beglü?] aşîretinin" diye okunabilir. Bu okuma yalnız bir öneridir; sicilin aslından denetlenmelidir. Doğrulanırsa, Cihanbeyli aşiretinin "Konya sancağında sâkin fırkası"nın bilinen en eski Konya sicil kaydı 1817 tarihli olur. Hipotez
  • Kadınhanı'nda "Rışvan, Kürt" gruplarının varlığı bilgisi sicilden değil, 1844–45 temettuat kayıtlarından gelir. "Sicilde Rişvan geçer" diye aktarılmamalıdır.[12]
  • 108 ve 128 numaralı defterlerdeki Cihanbeyli kayıtları (1895–1900) aşiretle değil, Cihanbeyli nahiyesinin idari bağlılığıyla ilgilidir.[13]

Rişvan literatüründe sicil kullanımı

Konya ve çevresindeki Rişvan ve Cihanbeyli iskânı üzerine yazılmış başlıca çalışmaların tam metinleri tarandı. Hiçbirinde Konya şer'iyye siciline atıf yoktur (istisna: Yasemin'in Ömeranlı kitabı KŞS 80'den ve başka Konya sicillerinden kayıtlar aktarır[1]); hepsi BOA belgelerine ve salnamelere dayanır.

Çalışma Konya sicili atfı Dayandığı kaynaklar
Faruk Söylemez, "Konya ve Çevresinde Rişvan Aşireti ve İskânı" (2019)[14] Yok BOA (İ.MVL, A.MKT.UM, A.MKT.MVL, A.MKT.MHM, CZ, HH, MD, TD, Maraş Ahkâm), Takvîm-i Vekâyi, 2014–2015 sözlü görüşmeler
Necmettin Aygün (2019)[7] Yok BOA
Firdevs Güneş Çalış, Cihanbeyli aşiretinin Tanzimat'a tutumu (2024)[15] Yok BOA
Fatma Akın, Tanzimat'ta konar-göçer aşiretler (2020)[16] Yok BOA
Ercimet Sarıay, Türkânlı aşireti (2020)[17] Yok BOA

Bu wikinin kaynak kaydında da Konya sicilleri üzerine ayrı bir kaynak yoktur. Konya sicillerine dayanan tek metin, vakıf yapılarının keşif ve tamir kayıtlarını inceleyen bir makaledir; Kürtlerle ilgili değildir.[18]

Merkez kayıtlarında Konya'ya bağlanan davalar

Konya ile ilgili Kürt aşireti davaları bugün BOA'daki merkez yazışmalarından bilinir. Bunlar sicil kaydı değildir. Ancak aynı olayların Konya, Aksaray ya da Ankara sicillerinde de iz bırakmış olması beklenir. Kayıtların hepsi yayımlanmış çalışmalardan alınmıştır ve katalogda doğrulanmalıdır. Arşivle doğrulanmalı

Tarih Belge Konu Kaynak
31 Ekim 1779 kod verilmemiş Eskiil (Eskil) kazasına gelen 500 hane Terkanlı'nın saldırıları ve halkın iskâna itirazı. Eskiil kadısı Yusuf'un arzı. Bîrnebûn 78 (2020), s. 43[19]
20 Nisan 1800 kod verilmemiş Esbkeşan hassındaki Şeyhbizinli Kürtlerinin şekaveti ve mîrî vergileri ödememesi. Bîrnebûn 76 (2020), s. 13
26 Ağustos 1830 HAT 445/22276 Rişvan ve Terikânlı aşiretlerinin Aksaray hergelelerini sürmesi; aşiret yaylaktan dönmeden davanın görülememesi. Kadı ilamları rapora eklidir. Aygün 2019[9]
1 Temmuz 1845 A.MKT 25/28 Rişvan müdürü Mustafa Ağa ile reis Ali Bey birbirlerini şikâyet ediyor. İkisi de azledilip "yargılanmak üzere Konya'ya" gönderiliyor. Köksal 2006[20]
6 Mart 1847 MVL 1/16 Cihanbeyli'den kaçıp Rişvan'a sığınanların himayesinin yasaklanması. Terkanlıların Şeyhbizinli Kösezenli cemaatini yağmalaması. Hakkın Rişvan beyleri aracılığıyla alınması. Bîrnebûn 78, s. 51–53 (transkripsiyon)
26 Mart 1847 kod verilmemiş Reşvan ve Terkanlı'nın bulunduğu yerler ve kaç askerle ıslah edilecekleri üzerine Konya Meclisi mazbatası. Bîrnebûn 78, s. 47[19]
8 Ekim 1847 kod verilmemiş Cihanbeyli aşiretinden Kel Hasan ve kayını Demir'in Ankara'daki hırsızlık davası için Alişan Bey'in "Konya'daki davacı vekilleri"nin Ankara'ya gönderilmesi. Bîrnebûn 74 (2019), s. 18[21]
7 Ocak 1849 İ.MVL 110 Aksaray köylülerinin hayvanlarının gaspı, Kozlu köyü muhtarının oğlunun dövülmesi, koyun tüccarlarının soyulması. Olaylar, Konya Meclisi'ne gelen ihtiyarların ifadeleri ve Aksaray Meclisi'nin yazısıyla saptanıyor. Ömeranlı oymağı sığınak olarak anılıyor. Söylemez 2019, s. 359[14]
1849–1850 A.MKT 232/23; A.MKT.NZD 2/79, 14/64 Alişan Bey'in Paşadağı ve Konya'daki Rişvan iskânında rüşvet almakla suçlanması. Dava Yozgat'ta görülüyor, sonuç Meclis-i Vâlâ'ya sunuluyor. Aygün 2019, s. 547–548[7]
17 Ocak 1850 A.MKT.NZD 2/79, 5/21 Konya Bozkırı'ndaki Atçekenler ağası İbrahim Ağa'nın topladığı vergileri zimmetine geçirdiği iddiası üzerine "mahkemesinin ve muhasebesinin görülmesi" emri. Aygün 2019, s. 548
23 Haziran 1864 444/125 (fon belirtilmemiş) Cihanbeyli aşiretinden Hacı Halil oğlu Ömer'in bir suçlamadan kurtarılması için Konya valisine emirname. Yıldız[22]
28 Aralık 1879 kod verilmemiş Konya, Ankara ve Sivas'ta oturan Reşvan aşireti reisi Mustafa Bey hakkındaki rüşvet ve yolsuzluk şikâyetlerinin soruşturulması. Bîrnebûn 75, s. 8

Tarihler hicrî tarihlerden yeniden hesaplanmıştır. Bîrnebûn dizisinin verdiği yıllar bazı kayıtlarda bir yıl kaymıştır (bkz. çelişkiler).

Bu tabloda nikâh, boşanma, miras taksimi, arazi ya da kısas davası yoktur. Görünen kayıtlar asayiş, gasp, vergi ve görevi kötüye kullanma konularındadır. Bu dağılım Kürtlerin hukuki hayatını değil, merkezin neyi kaydettiğini yansıtır. Gündelik hukuk işleri ancak sicilin kendisinde görülebilir. Hipotez

Karşılaştırma için: Orta Anadolu'da Kürt aşireti tarafı olan ve açıkça "şer'î mahkeme" kararı diye anılan tek kayıt Ankara'dadır. 1848'de Ankara şer'î mahkemesi, Cihanbeyli'ye bağlı Hicanlı aşireti müdürü Hasan'ın Rus tüccar David Sovalan'a fazladan ödediği paranın tahsiline karar vermiştir.[21] Konya dışındaki Reşwan sicil kayıtları için bkz. Trablus şer'iyye sicili 7, s. 280–281 (1741) ve Hısn-ı Mansur mahkemesi (1733).[23] Ayrıntı: Suriye'de Reşwan Kürtleri ve Osmanlı İskânı, 1683–1741 (Winter 2017).

Bîrnebûn'da konu

Bîrnebûnun 94 sayısında 94 sorgu çalıştırıldı.[24] "Konya" ile mahkeme terimleri 31 sayının 44 sayfasında birlikte geçer; bunlardan 9 sayının 17 sayfası konuyla ilgilidir (H). Dergide Konya şer'iyye sicillerinden hiçbir transkripsiyon, defter numarası ya da sicile dayanan tarihli atıf yoktur. Dergide geçen sicil atıflarının hepsi başka kadılıklara aittir:

  • Ankara: Halit Ongan'ın 1 ve 2 numaralı Ankara sicilleri neşri, Rohat Alakom aracılığıyla[25];
  • Trablus ve Halep: Stefan Winter;
  • Sivas: Koçgiri ileri gelenleri hakkında bir "kadı sicili sureti".

Konya'ya yargısal olarak değen üç ifade vardır. Üçü de kodsuz katalog özetidir:

  • 1779 tarihli Eskiil kadısı arzı;
  • 1847 tarihli Konya Meclisi mazbatası;
  • Alişan Bey'in "Konya'daki davacı vekilleri" (1847).

Dr. Mikaîlî'nin 74 ve 78. sayılardaki dizisi hicrî yıllara sabit 584 ekleyerek miladi yıl bulur. Konya ile ilgili düzeltmeler şunlardır: "1819" → Haziran 1820; "1821" → Mayıs 1822; "1823" → Ağustos 1824.[19] Aynı hesap, aşağıdaki aile hatıratındaki "rumî 1153 = milâdî 1737" eşitliğinde de görülür. Hicrî 1153'ün gerçek karşılığı 1740–41'dir.

Sözlü ve aile hafızası. Nuh Ateş, künyesi belirsiz basılı bir aile hatıratından Reşî (Rışvan) konfederasyonuna bağlı Sefki (Seyifkâri) kabilesinin iskân öyküsünü aktarır. Bu öyküde Molla İbrahim, iskân ettirdiği dört köyün davalarına bakmak için köy başkanları seçer ve "her bir davayı mümkün olduğu kadar lisanıyle halletmeye" çalışır. Öyküye göre 1870'teki ölümünden sonra terekesi oğulları arasında taksim edilmiştir.[26] Sözlü rivayet Anlatıda kronoloji çelişkileri vardır: Celep köyü için 1839 verilir, oysa babası Sarı İsmail'in ölümü 1851'dir. Molla İbrahim'in terekesi Konya sicillerinde aranabilecek somut bir hedeftir.

Kaynaklar arası çelişkiler

# Konu Çelişki Değerlendirme
1 Defter sayısı Oğuzoğlu ve Sak'a göre 151, bir gazete yazısına göre 152 (1562–1921). Konya Müzesi'nin bütün sicilleri için de iki sayı var: 329 (Ersoy) ve 349 (Millî Kütüphane). Konya merkezi için 151 esas alınmalı. Büyük sayılar kaza sicillerini de kapsar.
2 KŞS 70'in tarih aralığı Oğuzoğlu 1230–1237, Ünlü 1230–1232 diyor. Transkripsiyonda Şevval 1232 tarihli kayıt var; Ünlü'nün aralığı yayımlanan bölüm için geçerli.
3 HAT 445/22276 (1830) Aygün bu numarayı veriyor; Suat Dede aynı bağlam için 445/22278-İ diyor. İki dosya ayrı ayrı görülmeli.
4 Hacı Halil oğlu Ömer (Konya valisine emirname) Kaynaklarda 1865, hesapla 18 Muharrem 1281 = 23 Haziran 1864. 1864.
5 Bîrnebûn 78, s. 51 "1263 (1827)" yazıyor. Hicrî 1263 = 1847.
6 Alişan Bey'in İstabl-ı Âmire payesi (1850) Aygün payenin geri alındığını, Köksal aynı günlerde verildiğini yazıyor. Belgelerden denetlenmeli.
7 Kadınhanı'nda Rışvan Bazı derlemeler bunu sicil bilgisi gibi aktarıyor. Kaynak temettuat kayıtlarıdır.

Açık sorular ve doğrulama listesi

  1. 73, 75–86 ve 118–120 numaralı defterler (1833–1857) Rişvan, Reşvan, Ekrâd, Cihanbeğlü, Esbkeşan ve Haymana adları için sayfa sayfa taranmalıdır. Bu defterlerin dijital suretleri Devlet Arşivleri'nde ya da İSAM'da incelenebilir. Bu dönemde Rişvan'ın Konya ve Paşadağı'na iskânı (1845–1850) ve Alişan Bey davaları yaşanmıştır.
  2. Konya sicilleri üzerine yazılmış, ama YÖK'te e-Devlet girişi gerektiği için bu taramada açılamayan tezler: Ferhat Bildik (KŞS 83, 1837–40; YÖK 261100), Mustafa Şahin (KŞS 76, 1840–43; YÖK 331812), İsa Karaarslan (KŞS 81, 1849; Selçuk Üniv. 1994).
  3. KŞS 70, s. 3/b. 28'deki aşiret adı sicilin aslından okunmalıdır. "Cihânbeglü aşîreti" mi?
  4. 1845'te "yargılanmak üzere Konya'ya" gönderilen Rişvan müdürü Mustafa Ağa ile reis Ali Bey'in davası 82 numaralı defterde (1845–47) iz bırakmış mı?
  5. 1847–48 David Sovalan alacak davası Konya defterlerinde de geçiyor mu (80, 81 numaralı defterler)?
  6. 1779 tarihli Eskiil kadısı arzının BOA kodu nedir? Aynı olay Aksaray ya da Konya sicilinde var mı? Eskiil o tarihte hangi sancağa bağlıydı?
  7. Aksaray, Ereğli, Karapınar, Esbkeşan ve Cihanbeyli kadılıklarının sicilleri günümüze ulaştı mı? Önce İSAM arşiv kataloğunda ve Devlet Arşivleri'nde aranmalı.
  8. Molla İbrahim'in terekesi (1870 civarı, hicrî 1286–1287) Konya defterlerinde (92, 93, 95) aranmalıdır.
  9. Haymana ve Bala davaları için Ankara sicilleri: bkz. Ankara Şer'iyye Sicillerinde Haymana ve Bala Kürtleri.

Ayrıca bakınız

Düzeltme (18.10.2026): "Konya sicillerinde Rişvan adlı kayıt bulunamadı" sonucu, Yasemin'in aktardığı KŞS 80 (1847–48) kayıtlarıyla düzeltildi. Yasemin ayrıca KŞS 97, 103 ve 105'ten Ömeran cemaatine ilişkin kayıtlar aktarır; bunların sayfaları doğrulanmalıdır.

Kaynakça

Ayrıntılı kayıt tabloları çalışma dosyalarındadır: konya-sicil-workspace.csv (36 kayıt), konya-sicil-web.csv (7 kayıt), konya-sicil-birnebun.md (23 bulgu). Diğer kullanılan çalışmalar: Ahmet Akgündüz, Şer'iye Sicilleri: Mahiyeti, Toplu Kataloğu ve Seçme Hükümler, I–II, İstanbul 1988–89; Yunus Uğur, "Mahkeme Kayıtları (Şer'iye Sicilleri): Literatür Değerlendirmesi ve Bibliyografya", Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi 1/1 (2003), s. 305–344; Muhittin Tuş, Sosyal ve Ekonomik Açıdan Konya (1756–1856), doktora tezi, Selçuk Üniversitesi, 1993.

  1. ↑ 1,0 1,1 Yasemin, Ömeranlı kitabı (künye eksik), s. 83–85 (BOA MŞH.ŞSC.d 6222 = Konya Şer'iyye Sicili 80, s. 42, belge 1, 23 Zilkade 1263 / 2 Kasım 1847; Eroğlu 2007, YL tezi, Selçuk Üniv., s. 86, Tablo 10'a atıfla).
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Yusuf Oğuzoğlu, "Şer'iyye Sicillerinin Toplu Kataloğuna Doğru", Tarih Araştırmaları Dergisi XIV/25 (1981–1982), s. 343–360; Konya listesi s. 345–351 (PDF), erişim 16 Ekim 2026.
  3. ↑ İzzet Sak, 10 Numaralı Konya Şer'iye Sicili (1070–1071/1659–1661), Konya: Selçuk Üniversitesi Yayınları, önsöz (yayınevi sayfası).
  4. ↑ Barış Sarıköse, "Konya'nın Sosyo-Ekonomik Yapısı H. 1264 / M. 1847–1848", Tarihin Peşinde 6 (2011), s. 55–84 (PDF).
  5. ↑ 5,0 5,1 Yunus Uğur, "Şer'iyye Sicilleri", TDV İslâm Ansiklopedisi (2010) (çevrimiçi), erişim 16 Ekim 2026.
  6. ↑ "Şer'iyye (Kadı) Sicilleri Arşivi", İSAM Bülten (çevrimiçi); İSAM arşiv kataloğu: arsiv.isam.org.tr, erişim 16 Ekim 2026.
  7. ↑ 7,0 7,1 7,2 Necmettin Aygün, "Cihanbeyli-Haymana Sahasındaki Konar-Göçer Toplulukların İdari, Sosyal ve İktisadi Yapıları (1827–1861)", Mütefekkir 6/12 (2019), s. 539–558, burada s. 549, dn. 41 (BOA, NFS.d 3525, s. 123), doi:10.30523/mutefekkir.659197.
  8. ↑ Betül Özger – Mehmet İpçioğlu, "C. 74/F-4 Numaralı Şer'iye Siciline Göre 1827–1833 Tarihleri Arası Konya'nın Sosyal ve İdari Yapısına İlişkin Kayıtların Analizi", Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 17, s. 296 (PDF).
  9. ↑ 9,0 9,1 Aygün 2019, dn. 12 (BOA, HAT 445/22276, 26 Ağustos 1830).
  10. ↑ Merve Deniz – Hicran Hanım Halaç, "Konya Şer'iye Sicilleri Işığında Yazılan Lisansüstü Tezlerin Bibliyometrik Analizi", Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 14/3 (2023), s. 819–831, doi:10.36362/gumus.1242196.
  11. ↑ 11,0 11,1 11,2 Nuri Ünlü, 70 Numaralı Konya Şer'iyye Sicili (1814–1816 M. / 1230–1232 H.), yüksek lisans tezi, Fırat Üniversitesi, Elazığ 2005 (PDF).
  12. ↑ Barış Sarıköse, "Kadınhanı ve Çevresinin İdari Yapısı (1467–1990)", Karatay Sosyal Araştırmalar Dergisi 1 (2018), s. 32–47, dn. 48 (PDF).
  13. ↑ Barış Sarıköse, "Konya'nın Cihanbeyli İlçesinin İdari Yapılanma Süreci", Müellif 1 (Haziran 2024), s. 37–44, burada s. 39, dn. 28 (PDF).
  14. ↑ 14,0 14,1 Faruk Söylemez, "Konya ve Çevresinde Rişvan Aşireti ve İskânı", Konya Kitabı XVII: Geçmişten Günümüze Göçler, c. I, Konya: Konya Ticaret Odası, 2019, s. 353–367 (PDF).
  15. ↑ Firdevs Güneş Çalış, "Konya-Ankara Havalisinde Meskûn Cihanbeyli Aşireti'nin Tanzimat Yenilikleri Karşısındaki Tutumu", Birey ve Toplum 14/1 (2024), s. 95–111, doi:10.20493/birtop.1401477.
  16. ↑ Fatma Akın, Tanzimat Döneminde Anadolu'da Konar-Göçer Aşiretler (1839–1876), doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara 2020 (açık arşiv).
  17. ↑ Ercimet Sarıay, "XIX. Yüzyılda Orta Anadolu'da Aşiret Huzursuzluğu: Türkânlı Aşireti Örneği", History Studies 12/6 (2020), s. 3013–3030, doi:10.9737/hist.2020.952.
  18. ↑ Samettin Başol – Mevlüt Çam, "Keşif ve Tamir Belgelerinin Osmanlı İktisat Tarihi Araştırmaları Açısından Önemi (Konya Şer'iye Sicillerinden Örneklerle)", OTAM 27 (2010), s. 1–26.
  19. ↑ 19,0 19,1 19,2 Dr. Mikaîlî [Fikret Yıldız], Osmanlı arşiv belgelerine göre Anadolu'da Kürt iskânı dizisi, 4. bölüm (Têrikî/Mirdêsî), Bîrnebûn 78 (2020), s. 43–53.
  20. ↑ Yonca Köksal, "Coercion and Mediation: Centralization and Sedentarization of Tribes in the Ottoman Empire", Middle Eastern Studies 42/3 (2006), s. 469–491, dn. 89 ve 91.
  21. ↑ 21,0 21,1 Dr. Mikaîlî [Fikret Yıldız], aynı dizinin 1. bölümü, Bîrnebûn 74 (2019), s. 10–21.
  22. ↑ Fikret Yıldız, Osmanlı Arşiv Belgelerine Göre Ankara'da Bir Kürt Köyü: Mikaila/İnler Katrancı, ISBN 978-605-72245-1-4, s. 334 (Belge 41).
  23. ↑ Stefan Winter, "The Reşwan Kurds and Ottoman Tribal Settlement in Syria, 1683–1741", Oriente Moderno 97/2 (2017), s. 256–269.
  24. ↑ Tarama: bu wikinin Bîrnebûn tam metin dizini, 16 Ekim 2026; çalışma dosyası konya-sicil-birnebun.md.
  25. ↑ Rohat Alakom, "Orta Anadolu'da ilk Kürt köyü (15. yüzyıl)", Bîrnebûn 19 (2003), s. 42–45.
  26. ↑ Nuh Ateş (sunuş), "Sefki Aşireti'nin İskân Öyküsü", Bîrnebûn 2 (1997), s. 18–21.
"https://wiki.greenanatolia.org/index.php?title=Konya_Şer%27iyye_Sicillerinde_Kürt_Aşiretlerine_İlişkin_Davalar&oldid=35502" sayfasından alınmıştır