Dengbêj Fixan (Veger 7, 2004)
📜 Orta Anadolu Kürtleri Tarihi › Dönem VII: Avrupa’ya göç ve diaspora ›Dengbêj Fixan (Veger 7, 2004)
"Dengbêj Fixan", Veger dergisinin 7. sayısında (Adar/Mart 2004) yayımlanan Kurmancî bir söyleşidir. Söyleşiyi derginin yayın kurulu üyesi Abdullah Kaya, Danimarka'da yaşayan Orta Anadolulu genç kadın şarkıcı Fîxan ile yapmıştır.[1] Söyleşi, Orta Anadolu Kürtlerinin müziğinde kadınların yerini, kadınların sahneye çıkmasının önündeki engelleri ve diasporadaki kültür çalışmalarını bir kadın sanatçının ağzından anlatır. Söyleşi dergide üç sayfadır; son üç soru-cevap s. 78'in sol sütunundadır.
Yazının içeriği
Alıntılar Kurmancî asıl ve Türkçe çeviriyle verilmiştir.
- Kimlik. Navê min Fîxane, ji gundê Hecilera me. Li 1981'ê hatime dunê. ("Adım Fîxan, Hecilera köyündenim. 1981'de doğdum.") On yedi yaşına kadar köyünde yaşamış, sonra Danimarka'ya gitmiştir (H: yaklaşık 1998). Orada önce okula gitmiş, sonra müziğe yönelmiştir. Soyadı verilmez.[1]
- Müziğe başlangıç. Çok küçük yaşta söylemeye başlamış, 15 yaşında (H: yaklaşık 1996) arkadaşlarıyla bir grupla söylemiştir. Profesyonel değildir; söyleşi sırasında bir müzik okuluna ve görme engelliler okuluna gitmektedir.[1]
- Repertuvarın kaynağı. Min kilamên xwe gîştik ji meta xwe hêvisîn. ("Bütün kilamlarımı halamdan öğrendim.") 7–8 yaşındayken (H: yaklaşık 1988–1989) Serbilind Kanat'ın çıkardığı bir kaseti dinlemiş ve "kendi kilamlarımızı" kasette duymak onu çok etkilemiştir. Kilamlarının hepsi "bizim yöreden"dir (ji alîyê me).[1]
- Aile ve çevre. Muhafazakâr bir yöreden gelip sahneye ve televizyona çıkmanın zor olup olmadığı sorulunca, çocukluğundan beri köyde insanların onu kilam söylemeye davet ettiğini, bu yüzden "bir özgürlüğü" olduğunu söyler. Yine de engellerin çok olduğunu, bunların "güzel bir dille" ikna ederek aşılması gerektiğini ekler. Ailesi onu baştan desteklemiş; annesi söyleyişindeki hataları eleştirirmiş.[1]
- Dil seçimi. Türkçe söyleyip Türk televizyonlarına çıkabileceğini, ama ana dilin önemli olduğunu söyler: Ez dibêm ji zimanê me dewlemendtir ziman tune ne. ("Bence dilimizden daha zengin dil yoktur.")[1]
- Orta Anadolu festivali. Kurdên me nêzîkî 300-350 sal e hatine Anadolîya navîn; Konyayê, Aksarayê, Kirşehîrê… ("Kürtlerimiz yaklaşık 300–350 yıl önce Orta Anadolu'ya gelmiş; Konya'ya, Aksaray'a, Kırşehir'e…") Ona göre Anadolu Kürtleri bugüne kadar bir araya gelememiştir; festival bu yüzden önemlidir. Festivalde 7–8 kadın stranbêj olmasını istemiş, ama "kadınlarımız biraz utangaç ve çekingen" olduğu için olmamıştır.[1]
- Kadınlar müziğin kaynağıdır. Soru, Fîxan'ın Medya TV'de söylediği bir sözü hatırlatır: Anadolu Kürtlerinin müziğinin kaynağı kadınlardır; kadınlar yaratır, erkekler söyler. Fîxan şöyle açıklar: Kilamên şîna gîştika jin distirên, kilamê dilan jî pir baş dizanin lê nabêjin. ("Ağıt kilamlarının hepsini kadınlar söyler; gönül kilamlarını da çok iyi bilirler ama söylemezler.") Kadınlar kilamları ve hikâyeleri yaratmış, "yüreklerinde saklamış" ve bugüne getirmiştir; ama sahnede bunları erkekler söyler.[1]
- Düğünde erkek, ağıtta kadın. Neden düğünde (dola) erkeklerin, ağıtta (şîn) kadınların söylediği sorusuna şu cevabı verir: Kadınlar yıllarca geride kalmış, hayatta öne çıkamamış; duygularını yalnız acılı günlerde dile getirmişlerdir. Ona göre bir neden de kadınların duygularının "erkeklerinkinden daha güçlü" olmasıdır.[1]
- Kadın sanatçılara çağrı. Danimarka'daki genç kadınları Kopenhag'daki Kültür Derneği'ne (Komela Kulturê) çağırır; anne babası engel olanların ailelerini derneğe getirmelerini ister: Em li vê derê muzîke çê dikin ne tiştê xiraw. ("Biz burada müzik yapıyoruz, kötü bir şey değil.")[1]
- Projeler. Bir kadın radyosu kurmaktadırlar; kadın sorunları üzerine Kürtçe ve Türkçe yayın yapacaklardır. Danimarkalı bir kadınla bir filmin müziğini hazırlamaktadır; bu müzik "klasik Kürt müziği" değildir.[1]
- Kürtçeyi öğrenme. Gözleri görmediği için Kürtçe kurslarına gidememiş, dili dernekte arkadaşlarını dinleyerek öğrenmiştir.[1]
- Sözlü kilamın yazıya geçirilmesi. Kilamların yazıya geçirilmesinin amaçları olduğunu söyler. Ama sanatın masa başında yapılamayacağını, "o toprağı, o anneleri, stranbêjleri görerek" ve ağıttaki kadınların duygularını hissederek yapılabileceğini vurgular.[1]
Kaynak eleştirisi / değerlendirme
- Köy: Hecilera = Kuşça (muhtemel). Söyleşide il ya da ilçe verilmez. Türkçe Vikipedi'ye göre Cihanbeyli'ye bağlı Kuşça'nın Kürtçe adı Hecîleradır; köy bir dönem resmî olarak "Hacılar" adını da taşımıştır.[2] Wikideki Kuşça sayfası aynı köyün alternatif adını "Hacîlaro" diye verir. Fîxan'ın Serbilind Kanat'tan (Cihanbeyli'nin Buldix köyünden bir sanatçı) etkilenmesi de Cihanbeyli çevresine uyar.[3] "Hecilera = Kuşça" eşleşmesi bu yüzden muhtemeldir, ama Fîxan'ın ağzından doğrulanmamıştır. Muhtemel
- Kuşça'nın Rişvan bağlantısı. Cihanbeyli Kürtleri sayfasındaki Söylemez (2019) özetine göre Kuşça, Rişvan Aşiretinin Nasırlı oymağının yerleşimlerindendir. Aynı kaynakta 1847–1848'de Esbkeşan'a yerleştirilen oymaklar arasında bir "Hacılar" oymağı da sayılır. Köyün Kürtçe adının (Hecîlera) bu oymak adıyla mı, yoksa köyün sonraki resmî adı "Hacılar" ile mi ilgili olduğu bilinmiyor. Hipotez
- Dış kaynaklarda Fîxan. Web aramasında (Fixan, Fîxan; Danimarka, Kopenhag, stranbêj, Medya TV, Kuşça) bu sanatçıya ait bir albüm, kayıt ya da haber bulunamadı. Repertuvarındaki kilamların adları söyleşide verilmez. Albümleri, sonraki kariyeri ve soyadı doğrulanamadı.
- "Dengbêj" unvanı. Başlık onu "dengbêj" diye tanıtır. Söyleşide ise Fîxan kendini stranbêj ve sanatçı (hunermend) çevresinde anlatır; destan anlatan geleneksel dengbêjlikten değil, kilam ve stran söylemekten, grup ve film müziğinden söz eder. Unvan derginin seçimidir (yorum).
- "300–350 yıl". Bu sayıya göre gelişin 1654–1704 arasına düşer (H). Orta Anadolu Kürtleri sayfasında özetlenen kaynaklar, mecburî iskânın 1691'den itibaren başladığını ve 18. yüzyıl sonu–19. yüzyılda yoğunlaştığını yazar. Fîxan'ın sayısı en erken iskân dalgasıyla uyumludur, ama köy düzeyindeki yerleşimler (ör. Cihanbeyli'de 1840'lar) çok daha geçtir. Sözlü rivayet
- Festival. Söyleşide festivalin adı, yeri ve tarihi verilmez. bianette 24 Mayıs 2003'te yayımlanan bir habere göre Kopenhag'da Orta Anadolu Kürtlerini buluşturan bir festival "yaklaşık 3 yıldır" yapılmakta ve iki günde yaklaşık 8 bin kişi katılmaktadır.[4] Fîxan'ın sözünü ettiği festival muhtemelen bu Kopenhag festivalidir. Hipotez
- Medya TV. Soru, Fîxan'ın daha önce Kürtçe uydu kanalı Medya TV'de konuştuğunu gösterir. Bu yayın kaydı bulunamadı.
- Kadınlar ve ağıt. Fîxan'ın "ağıtı kadınlar söyler, sahnede erkekler söyler" gözlemi, wikideki Orta Anadolu Kürt Kültüründe Stran ve Şîn Geleneği sayfasında kadınların şîn geleneğinin temel taşıyıcıları olduğu yolundaki tespitle örtüşür. Bu tanıklık için o sayfaya yalnız ekleme önerisi hazırlanmıştır. Sözlü rivayet
- Söyleşi yapan. Abdullah Kaya Veger yayın kurulundadır; aynı sayıdaki "Panorama" dosyasını da hazırlamıştır.
Ayrıca bakınız
- Derginin bütün yazıları: Veger 7 (2004)
- Orta Anadolu Kürt Kültüründe Stran ve Şîn Geleneği
- Dengbêj û Dengbêjî
- Kuşça
- Cihanbeyli Kürtleri
- Şîn
- Kürt Müziği
Kaynakça
- ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 Abdullah Kaya, "Dengbêj Fixan" (hevpeyvîn), Veger 7 (2004), s. 76–78.
- ↑ "Kuşça, Cihanbeyli", Vikipedi (tr.wikipedia.org), erişim 5 Ekim 2026: "Kuşça (Kürtçe: Hecîlera) … Köy olduktan sonra ismi sırasıyla Yeniyapan, Hacılar ve en sonunda Kuşça olmuştur."
- ↑ "Serbilind Kanat", Wîkîpediya (Kurmancî, ku.wikipedia.org), erişim 5 Ekim 2026.
- ↑ Shirvan Nuray Sarıkaya, "Geçmişi Unutmamak, Geleceği Kaybetmemek İçin", bianet, 24 Mayıs 2003 (bianet.org/haber/gecmisi-unutmamak-gelecegi-kaybetmemek-icin-19241), erişim 5 Ekim 2026.