Serşo, Kürt düğünlerinde damat için gerçekleştirilen özel bir ritüel olan “Serşoyê” sırasında söylenen şarkı formudur. Bu ritüelde damat yıkanırken ve yüzü tıraş edilirken serşo formundaki şarkılar icra edilir.

Bu şarkılar eşliğinde govend tutulmaz; daha çok dîwan ortamında veya oturarak söylenir. Bu yönüyle serşo, dansa eşlik eden formlardan ayrılır ve törensel bir karakter taşır.

Biçimsel özellikler

Serşo formu genel olarak serbesttir.
Tek bir şarkı içinde farklı ölçü ve yapı özellikleri görülebilir.
Ritim çoğu zaman belirgindir; ancak zaman zaman ritmin dışına da çıkılır.
Uzun cümleler ritmik yapıyı değiştirebilir.
Bazen kelimeler yarıda kesilir; bu durum yapıyı hem ritmik hem de serbest form arasında konumlandırır.

Bu nedenle serşo, tam anlamıyla ne katı bir ritmik forma ne de bütünüyle serbest bir yapıya sahiptir; iki yapı arasında geçişken bir özellik gösterir. Bazı yönleriyle Şeşbendiyan tarzına benzerlik taşır.

Serşo, düğün ritüelleri içinde hem sembolik hem de müzikal açıdan özgün bir yere sahiptir ve Mûzîka Kurdînin törensel formlarından biri olarak değerlendirilir.