Min go barke barke şivan barke
Min go barke barke şivan barke
<poem> Min go barke barke şivan barke Ker cibîne hesp timarke Bana kuçkî Qerebêş ke Yarê mezin vê ra yalke Yarê biçûk li xwe marke
De min go şivanî ye, şivanî ye Kiwa here timî bêli ye Kolavî ji panzde hokayî li ser pi ye Îş û gucê xwe tim rezilî ye
Min go pezê şivênî areng kirî Li daviya mala mexel kirî Lolo mere xwe li ba hevala mepesine Ka nişanak te bi min va kirî
Da here lo lo, lo şivano, yar biçûk î, dil nezano Serî yarê li binî nigano
Min go pezê şivênî ji peyiz de Ji yarê ra bi carez gûz da Lolo mere xwe mepesine Kanê sozak te ve min da
De here lo lo, lo şivano Yar biçûk î, dil nezano
De min go şivanî ye, şivanî ye Kova here timî bêlî ye Kolavî ji panzde hokayî li ser pi ye Îş û gucê xwe razilî ye </poem>
Künyesi
- Tür: Şiir / Dengbêj geleneği
- Dil: Kürtçe (Kurmançî)
- Tema: Çobanlık, emek, aşk, ayrılık, kırsal yaşam
- Sözlü anlatı (Gotin): Lalê Elî
- Derleyen (Berhevkar): Altun Başaran
Açıklama
Bu şiir, Kürt sözlü edebiyatının önemli damarlarından biri olan şivan (çoban) teması üzerinden emek, yoksulluk, sevda ve kader duygularını dile getirir. Metinde geçen imgeler; kolav, pez, şivan, yar gibi kavramlarla, Orta Anadolu ve Mezopotamya kırsal yaşamına ait güçlü kültürel semboller taşır.
Şiir, dengbêj geleneğine yakın bir anlatım yapısıyla, hem bireysel duyguyu hem de kolektif hafızayı birlikte taşımaktadır.