Havan ve tokmak: Revizyonlar arasındaki fark

Orta Anadolu Kürtleri Kültürel Hafıza Arşivi sitesinden
Değişiklik özeti yok
Etiket: Elle geri alma
(Parşömen temalı metin kutusu uygulandı (içerik korunarak))
 
(Bir diğer kullanıcıdan bir ara revizyon gösterilmiyor)
1. satır: 1. satır:
<div style="background-color:#F4ECD8; color:#4A3324; padding:18px; border:1px solid #DCC7A1; line-height:1.75; border-radius:4px;">
{{Eser
{{Eser
|Eser adı=Havan ve Tokmak
|Eser adı=Havan ve Tokmak
19. satır: 20. satır:
|Kullanım biçimi=Havan sabit bir yüzeye yerleştirilir, işlenecek malzeme içine konur ve tokmak dikey hareketlerle malzeme ezilerek veya dövülerek kullanılır.
|Kullanım biçimi=Havan sabit bir yüzeye yerleştirilir, işlenecek malzeme içine konur ve tokmak dikey hareketlerle malzeme ezilerek veya dövülerek kullanılır.
}}
}}
[[Kategori:Etnografik Eserler]]
</div>

08.51, 8 Mart 2026 itibarı ile sayfanın şu anki hâli


Havan ve Tokmak


Etnografik Eser Bilgi Kartı
Eser adı Havan ve Tokmak
Eser Türü Mutfak Gereci
Hedef Grup Ev halkı
Yöre İç Anadolu
Dönem 20. yüzyıl başları
Kullanım Amacı Baharat ve gıda maddelerini ezme
Malzeme Metal (pirinç)
Bulunduğu Mekân Etnografya Müzesi
Kurum Yerel Kültürel Hafıza Koleksiyonu
Koleksiyon Geleneksel Mutfak Eşyaları
Tarih 1900–1930
Durum İyi

Tanım

Bu eser, metalden yapılmış bir havan ve ona ait tokmaktan oluşmaktadır. Gövdesi ayaklı olup ağız kısmı geniştir. Tokmak silindirik formda ve uç kısmı yuvarlatılmıştır. Yüzeyde uzun süreli kullanıma bağlı aşınma izleri gözlenmektedir.

Kültürel Bağlam

Havan ve tokmak, Anadolu’da geleneksel mutfak kültürünün temel araçlarından biridir. Ev içi üretimde, özellikle baharatların, tahılların ve bazı tıbbi bitkilerin işlenmesinde yaygın olarak kullanılmıştır. Bu tür eşyalar, gündelik yaşamın yanı sıra komşuluk ve paylaşım pratiklerinin de bir parçası olmuştur.

Kullanım Biçimi

Havan sabit bir yüzeye yerleştirilir, işlenecek malzeme içine konur ve tokmak dikey hareketlerle malzeme ezilerek veya dövülerek kullanılır.

Kaynak ve Referanslar

Sözlü anlatım; yerel kullanım geleneği