Tanzimat Döneminde Aşiret Politikaları

Tanım

Tanzimat Döneminde aşiret politikaları, Osmanlı Devleti’nin XIX. yüzyıl ortalarında aşiretleri merkezî yönetime daha sıkı bağlamak için geliştirdiği idarî, malî ve güvenlik odaklı uygulamaları ifade eder.^[1]

XIX. Yüzyıl Bağlamı

Teze göre Tanzimat sonrasında aşiretler, "medenileştirme" söylemiyle birlikte daha yoğun biçimde denetim altına alınmak istenmiştir. Bu söylem, klasik dönemdeki güvenlik odaklı yaklaşımın ötesine geçerek toplumsal mühendislik boyutu kazanmıştır.^[1]

Devlet Amaçları

merkezileşme
asayiş
vergi toplama
tarımsal üretimi artırma
askerî kayıt ve asker alma
nüfus ve mekân kontrolü^[1]

Değerlendirme

Tez, devlet belgelerinin dilini eleştirel okuyarak aşiretlerin yalnızca "sorun" olarak görülmesinin tarihsel bir bakış açısı olduğunu vurgular. Bu nedenle arşiv dili, mutlak gerçeklik değil, tarihsel kaynak türü olarak değerlendirilmelidir.^[1]

Ayrıca Bakınız

Kaynakça

Suat Dede, From Nomadism to Sedentary Life in Central Anatolia: The Case of Rişvan Tribe (1830–1932), yüksek lisans tezi, Bilkent University, 2011.

↑ ^1,0 ^1,1 ^1,2 ^1,3 Suat Dede, From Nomadism to Sedentary Life in Central Anatolia: The Case of Rişvan Tribe (1830–1932), yüksek lisans tezi, Bilkent University, 2011.

[dede2011-1] 1,0 ^1,1 ^1,2 ^1,3 Suat Dede, From Nomadism to Sedentary Life in Central Anatolia: The Case of Rişvan Tribe (1830–1932), yüksek lisans tezi, Bilkent University, 2011.

[1]