Osmanlı’da Aşiret İskânı

Tanım

Osmanlı’da aşiret iskânı, konargöçer ya da yarı konargöçer toplulukların belirli yerleşim alanlarına bağlanması ve kayıt altına alınması yönündeki devlet politikalarını ifade eder.^[1]

XIX. Yüzyıl Bağlamı

Suat Dede’ye göre XIX. yüzyılda iskân politikalarının temel hedefleri merkezileşme, asayiş, vergi toplama, tarımsal üretimi artırma, askerî kayıt ve asker alma ile nüfus-mekân kontrolüdür. Bu nedenle iskân, yalnızca barındırma değil, idarî yeniden düzenleme aracıdır.^[1]

Yöntemler

Tez, ikna, müzakere, yer seçimi, yerel yöneticilerin görevlendirilmesi ve kimi durumlarda zor kullanımı gibi karma yöntemlerin birlikte uygulandığını gösterir. Her bölgede aynı tekdüze politika işletilmemiştir.^[1]

Değerlendirme

İskânın sonuçları bölgesel olarak değişir. Rişvan örneği, zorlayıcı iskânın çoğu zaman uzun, sancılı ve eksik sonuçlar doğurduğunu gösterir.^[1]

Ayrıca Bakınız

Kaynakça

Suat Dede, From Nomadism to Sedentary Life in Central Anatolia: The Case of Rişvan Tribe (1830–1932), yüksek lisans tezi, Bilkent University, 2011.

↑ ^1,0 ^1,1 ^1,2 ^1,3 Suat Dede, From Nomadism to Sedentary Life in Central Anatolia: The Case of Rişvan Tribe (1830–1932), yüksek lisans tezi, Bilkent University, 2011.

[dede2011-1] 1,0 ^1,1 ^1,2 ^1,3 Suat Dede, From Nomadism to Sedentary Life in Central Anatolia: The Case of Rişvan Tribe (1830–1932), yüksek lisans tezi, Bilkent University, 2011.

[1]