Orta Anadolu'da toplumsal ilişkiler

Orta Anadolu Kürtlerinin birçok değişkenden etkilenerek oluşturduğu siyasal kültür, çevrede örülmüş olan toplumsal ilişkiler ile doğrudan bağlantılıdır. Bu ilişkiler özellikle etnik kimlik, dinsel pratik, ekonomik durum, sosyo-kültürel yapı, milliyetçilik gibi faktörlerle belirlenmektedir. Orta Anadolu Kürtleri, uzun yıllar boyunca bölgede yaşayan diğer etnik gruplar ile yoğun ilişki kurmuş ve bu ilişkiler sonucunda kendine özgü bir siyasal kültür oluşturmuştur. Bu kültür, çatışmalı dönemlerde daha örtülü olmakla birlikte, çatışma süreçlerinin ortadan kalkması ile aleniyet kazanmıştır.

Orta Anadolu Kürtlerinin ekonomik hayatları, bölgedeki tarımsal faaliyetler ve işletmelerle sınırlıdır. Bölgede üretim yapmakta olan Kürtler, ürünlerini yerel pazarlarda satarlar ve bölgede üretim yapmakta olan diğer gruplarla ekonomik ilişki içindedirler. Kültürel açıdan ise Orta Anadolu Kürtleri, bölgede yaşayan diğer etnik gruplarla benzerlikler gösterirler. Gündelik yaşamda ise Kürtler, diğer etnik gruplarla iç içe yaşarlar ve aralarındaki ilişkiler genellikle iyiye yakındır. Bu nedenle, Orta Anadolu Kürtlerinin siyasal kültürü de bölgedeki toplumsal ve ekonomik ilişkilerin bir yansımasıdır.

Ekonomik olarak bölge tarıma ve hayvancılıkta yoğunlaşmıştır. Bunun yanı sıra son yıllarda turizm sektörü de bölgede gelişme göstermiştir. Kürtlerin genellikle tarım ve hayvancılıkla uğraştıkları ve Türklerin ise turizm sektöründe daha aktif oldukları görülmektedir. Bu ekonomik farklılaşma, toplumsal ilişkilerde de farklılıklar yaratmaktadır. Kültürel olarak bölgede hem Kürtlerin hem de Türklerin aynı Sünni-Hanefi mezhepte oldukları için ortak kültürel değerler paylaştıkları görülür. Ancak, Kürtlerin kendilerine özgü kültürel pratikleri de bulunmaktadır. Örneğin, Kürtlerin kutladıkları bayramlar Türkler için tanınmamaktadır. Gündelik yaşamda ise Kürtler ve Türkler arasında birçok işbirliği ve etkileşim bulunmaktadır. Fakat ekonomik farklılaşma nedeniyle ilişkiler arasında bir gerilim oluşabilmektedir.

Siyasal alandaki değişimlerle bağlantılı olarak Kulu ve Cihanbeyli'de toplumsal ilişkilerde de bir dönüşümden söz edilebilir. Bu dönüşüm, özellikle ekonomik alanda ortaya çıkar. Örneğin, Kürtlerin işletmelere katılması veya kendi işletmelerini kurması sonucunda, etnik kimliklerine dayalı bir rekabet ortaya çıkmıştır. Bu rekabet, gündelik yaşamda kurulan ilişkilerde ve ekonomik alanda daha belirgindir. Aynı zamanda, siyasal alandaki değişimler ile Türk milliyetçiliğinin yükselişi, Kürtlerin siyasal eğilimlerini ve davranışlarını da etkilemiştir. Bu nedenle, Orta Anadolu Kürtleri siyasal alandaki değişimleri toplumsal ilişkilerinde de yansıtmışlardır.

Dönüşüm, özellikle her seçim döneminde artan bir oranda Kürt etnik kimliği ekseninde siyaset yürüten partilere çıkan oylar yani seçim sonuçlarında kendini belli eder. Ayrıca, Kulu ve Cihanbeyli gibi bölgelerde Kürt etnik kimliği üzerinden siyaset yapılması, etnik kimliği ön plana çıkarmakta ve toplumsal ilişkilerde bir bölünmeye yol açmaktadır. Bu bölünme, sosyal açıdan daha az kabul gören Kürtlerin dışlanmasına, sosyal ayrımların ve önyargıların artmasına neden olabilir. Bu nedenle, toplumsal uyumun korunması için siyasal alandaki çalışmaların etnik kimlik ekseninden ziyade, insan hakları, adalet, ekonomik kalkınma gibi konular üzerinden yürütülmesi önemlidir.

Konya gibi sağ partilerin oy deposu olan ve geleneksel olarak milliyetçiliğin güçlü olduğu bir bölgede Kürt siyasetine bu miktarda oy çıkması, görüşmecilerin çoğunun dile getirdiği gibi, bölgede yaşayan diğer partilere oy veren kesimleri rahatsız etmektedir. Ancak, bu rahatsızlık, bölgede yaşayan Kürtlerin milliyetçi Türkler tarafından dışlanmasına veya baskı altına alınmasına neden olmamaktadır. Bunun yerine, Kürt siyasetinin yaygınlaşması, toplumsal ilişkilerde bir dönüşüme yol açmaktadır. Bu dönüşüm, Kürtlerin etnik kimliğinin daha açık bir şekilde ifade edilmesine ve kabul görmesine yol açarken, aynı zamanda Türklerin de Kürtlerin etnik kimliklerini daha iyi anlamalarına ve kabul etmelerine olanak tanımaktadır. Bu nedenle, Kulu ve Cihanbeyli gibi bölgelerde Kürt siyasetinin yaygınlaşması, toplumsal ilişkilerde daha fazla tolerensiye ve anlayışı beraberinde getirmektedir.

Türkler, seçimden sonra bölgede Kürt partisine yüksek oranda oy çıkmasından rahatsız oldular. Bu rahatsızlık, gündelik yaşamda iş ve ticaret alanlarında kurulan ilişkilerde, ilişkilerin gerginleştiği şeklinde kendini göstermektedir. Bu durum, Orta Anadolu bölgesinde yaşayan Kürt ve Türk topluluklar arasında sosyal ve ekonomik çatışmalara yol açabilir. Bu nedenle, seçimlerin ardından siyasetçilerin hızla çalışması ve toplumun her kesimine eşit bir şekilde hizmet etmeleri gerekir. Bu işi yapmazlar ise çatışmaların ortaya çıkması kaçınılmaz olacaktır.

Türkler, Kürt siyasi partilerine oy verenleri kendilerinden uzaklaştırıyorlardı. Bunun sonucunda bölgede ilişkiler gerginleşiyor ve iki toplum arasında bir mesafe oluşuyordu. Özellikle seçim dönemlerinde bu gerginlik daha da artıyor ve bölgede sosyal huzursuzluk yaşanıyordu. Bu durum, Türk ve Kürt topluluklar arasındaki ilişkileri zayıflatıyor ve bölgede uzun dönemli bir barışın sağlanmasını engelleyebiliyordu. Ancak bölgede korku ve gerginlik ortamının seçim sonuçlarından ziyade, çatışma döneminde yaşanmış travmalar ve devletin uyguladığı baskı politikalarından kaynaklandığı düşünülmektedir. Bu gerginlik, siyasal alandaki değişimlerle birlikte zamanla azalabilir. Ancak, bu konuların çözümü için sağlıklı bir diyalog ve sosyal adaletin sağlanması gereklidir.

Seçim sonuçlarının bölgede toplumsal ilişkileri etkilemesi, siyasal alanın toplumsal hayatın içinde yer aldığının bir göstergesidir. Bu bağlamda, siyasal alanın toplumsal ilişkiler üzerindeki etkisi, bölgede siyasal partilere oy verilen oranlarla doğrudan ilişkilidir. Kulu ve Cihanbeyli gibi bölgelerde, Kürt etnik kimliği ekseninde siyaset yürüten partilere çıkan oyların yüksekliği, bölgedeki Türkler tarafından rahatsızlık yaratmaktadır. Bu durum, siyasal alanın toplumsal ilişkiler üzerinde önemli bir etkisi olduğunu gösterir.

Etnik kimlikler arasındaki farklılıklar, siyasal alanın yanı sıra toplumsal ilişkileri de etkileyebilir. Bu nedenle, siyasal çatışmaların yarattığı gerginlikler, bölgede yaşayan her etnik grubu kendi içinde daha çok dayanışmaya sevk edebilir. Aynı zamanda, etnik kimlikler arasındaki farklılıklar, ekonomik, kültürel ve gündelik yaşam pratiklerine de yansıyabilir. Özellikle, seçim dönemlerinde siyasal çatışmaların arttığı bölgelerde, toplumsal ilişkilerde gerginlikler oluşabilir.

İlçe merkezlerindeki sosyalleşme mekânlarının (kıraathane, internet kafe, çay ocağı vb.) etnik kimlik farklılıklarına göre düzenlenmiş olması görünen gündelik yaşam farklılıklarındandır. Bu farklılıklar, toplumsal ilişkilerin gerginliğini arttırmakta ve etnik kimlikler arasındaki ilişkileri daha da zorlaştırmaktadır. Bu durum, bölgede yaşayan insanlar için sosyal ve psikolojik açıdan zorluklar yaratmaktadır. Ayrıca bölgede yaşayan insanların sosyal ilişkilerini ve hatta arkadaşlıklarını etnik kimliklerine göre sınırlandırdığına dair görüşler de mevcut. Bu durum, bölgede yaşayan insanlar arasındaki iletişimi zorlaştırmakta ve toplumsal birliği zayıflatmaktadır. Özellikle erkeklerin sosyalleşme mekânı olarak kullandığı kıraathaneler iki ilçe merkezinde de Türk ve Kürt olarak ayrılmıştır. Bu ayrım, toplumsal ilişkilerde etnik kimlik farklılıklarının önemli bir rol oynadığını göstermektedir. Kıraathanelerin etnik kimliklere göre ayrılması, sosyalleşmenin etnik kimlikler arasında bir bariyer oluşturmasına neden olabilir. Bu bariyer, toplumda farklı etnik gruplar arasında daha az iletişim ve dayanışma oluşmasına yol açabilir. Ancak bu ayrım, bölgede var olan toplumsal ilişkilerin ve siyasal alandaki farklılıkların, gündelik yaşam pratiklerinde de kendini gösterdiğini gösterir. Bu ayrım, bölgede var olan etnik kimlik farklılıklarının, gündelik ilişkileri etkilediği anlamına gelmez, ancak etkisi olduğu kabul edilebilir.

Ancak sürekli ziyaretçilerin ve çalışanların etnik kimlikleri arasında bir uyumlu örtüşme olduğu görülür. Bu, gündelik yaşam pratiklerinin etnik kimlikler üzerinden nasıl yapılandığını ve bölgede var olan toplumsal ilişkilerin nasıl etkilediğini gösterir. Bu mekânlar etnik kimlikler arasındaki ilişkileri daha da gerginleştirebilir ancak aynı zamanda etnik kimlikler arasındaki dayanışmayı artırmada da rol oynayabilir.

Aynı şekilde Türkler de Kürt grupların kıraathanelerine kısa süreli gitmektedir. Bu ayrım, sosyalleşme mekânlarının gündelik yaşamda oluşan etnik kimlik farklılıklarına göre düzenlenmiş olmasından ötürü ortaya çıkmaktadır. Bu farklılıklar, sosyalleşme mekânlarının sahiplerinin etnik kimliği ile değil, ziyaretçilerin etnik kimlikleri ile alakalıdır.

Kültürel olarak birbirinden tamamen bağımsız iki ayrı halk görünümünde olan Kürt ve Türk grupları kendi kültürel pratiklerini kararlılıkla koruyorlar. Bu yüzden, her iki grubun arasındaki ilişkiler, bazen kutuplaşmış ve gergin olabilir. Ancak, aynı zamanda her iki grubun arasındaki etnik farklılıkların üstesinden gelebilecek ortak noktalar da mevcut olabilir. Örneğin, aynı mezhepte bulunma, dinsel etkinliklere katılma, ekonomik işbirliği gibi. Bu nedenle, Kulu ve Cihanbeyli gibi bölgelerde etnik farklılıkların üstesinden gelebilecek ortak noktaların aranması ve öne çıkarılması, ilişkileri olumlu yönde etkileyebilir. Bu, her iki etnik grubun arasındaki kültürel ve sosyal farklılıkların neden olduğu bir durumdur. Bu farklılıklar, her iki grubun arasındaki ilişkileri belirler ve evlilikler yoluyla kurulmuş bir bağın oluşmasını engellemektedir.

Ayrıca, iki toplum arasındaki tarihsel ve siyasal çatışmaların etkisi, her iki grubun birbirlerine güvensizlik duymasına yol açmış olabilir. Bu nedenle, evliliklerin az olması, iki toplum arasındaki ilişkilerin genel olarak gergin olmasının bir göstergesi olarak değerlendirilebilir. Kulu ve Cihanbeyli'deki Kürt ve Türk grupları Sünni-Hanefi mezhebine mensuptur. Ancak mezhep pratikleri arasında belirgin farklılıklar vardır. Kulu ve Cihanbeyli'de Türkler camiye daha sık gitmekte ve dini bayramları daha aktif kutlamaktadır. Kürtler ise camiye gitme oranları daha düşüktür ve dini bayramları daha az aktif kutlamaktadır. Bu farklılıklar, Kürt ve Türk gruplarının mezhep pratiklerinde birbirlerinden farklı olarak sosyalleşmelerine neden olmaktadır. mezhep birliği ilişkileri daha iyi bir şekilde yürütmenizi sağlar ve etnik farklılıklar nedeniyle çatışmaların önüne geçer. Ancak, mezhep birliği sadece evlilikler için değil, her türlü ilişkiler için önemlidir. Mezhep birliği, insanlar arasındaki ilişkileri daha iyi hale getirmekte ve çatışmaları azaltmaktadır.

mezhepsel birlik algısı, iki etnik grubun arasındaki ilişkileri daha iyi hale getirir ve çatışmaları azaltır. Din/mezhep birliği algısı, her iki grubun da kendilerini birbirlerine daha yakın hissetmelerine ve dolayısıyla birbirlerine daha fazla saygı duymalarına neden olur. Bu nedenle, mezhep/din birliği, etnik farklılıkların üstesinden gelinmesinde ve ilişkilerin daha iyi hale getirilmesinde belirleyici bir rol oynar.

Bu, iki grup arasında kurulan ilişkilerde daha az çekişme, daha çok anlaşma ve hoşgörü ortamı oluşmasına yol açar. Mezhepsel birliğin, etnik kimlik farklılıklarının ön plana çıkmasını önlemesi ve toplumsal barışı sağlaması bakımından önemlidir.

Bu nedenle, Kulu ve Cihanbeyli gibi bölgelerde mezhepsel ortaklık, etnik kimliklerin bilinciyle birlikte var olabildiğinden, toplumlar arasındaki ilişkileri sürdürmede önemli bir rol oynayabilir. Mezhepsel ortaklık, etnik kimlikler arasındaki çatışmaları azaltabilir ve ilişkileri daha barışçıl hale getirebilir. Ancak, bu dinsel ortaklık siyasal tercihler ve çatışmalar gibi diğer faktörlerin etkisiyle değişebilir. genellikle seçim dönemlerinde siyasal tercihler etkili olurken, seçim dışında kalan süreçlerde ilişkilerin normal seyretmesi dinsel-mezhepsel birliğin ürünü olarak değerlendirilir. Bu birlik, ilişkilerin çatışma ya da gerginlik yerine daha sakin ve barışçıl bir hale gelmesine neden olur.

Dolayısıyla, Orta Anadolu'da Sünni-Hanefi mezhebinin kurduğu dinsel ortaklık, Kürt ve Türk gruplar arasındaki ilişkileri daha uyumlu hale getirir ve siyasal tercih farklılıklarının etkisini azaltır. Bu, bölgede uzun yıllara dayanan birlikteliğin en önemli argümanı olarak görülmektedir.

Ancak, dinsel-mezhepsel birlik ekseninde kurulan ilişkiler, etnik gruplar arasında bir anlamda bir "barışım" sağlar ve ilişkilerin daha rahat ve sıcak olmasına olanak tanır. Bu, iki etnik grubun birbirlerine karşı daha hoşgörülü ve anlayışlı olmalarını sağlar.

Türk grupların Kürtlere yaklaşımı, onların cahil ve kaba oluşu ile ilgiliyken aynı şekilde Kürt grupların Türk gruplarına bakışları da cahil olmaları yönündedir. Bu bakış açıları, etnik gruplar arasındaki ilişkileri olumsuz etkileyebilir ve bölgede sosyal adaletsizliklere yol açabilir. Ötekileştirme ve değersizleştirme, her iki grubun arasındaki ilişkileri zayıflatabilir ve çatışmalara yol açabilir. Bu nedenle, ilişkilerin düzgün ve adil bir şekilde yürütülmesi için her iki grup arasındaki farklılıkların kabul edilmesi ve ötekileştirmeye yer bırakmadan insanların birbirlerini anlamaya çalışması önemlidir. Kulu'da uzun yıllar tarım kooperatifçiliği yapan bir görüşmecinin deneyimleri bu konuda kayda değer: Kulu Türklerinin bir âdeti vardır; Kürt köylerine gidecekleri zaman köyün ismini söylemezler, "Kürde gideceğim..." derler.

Kürtleri bir bütün olarak görüyorlardı.

Mesela Kulu Türkleri kendi aralarında birbirlerine söz verdikleri zaman "Kürt sözü mü Tatar sözü mü?" diye sorarlar. Bu tür ifadeler, Kulu ve Cihanbeyli'de Türk ve Kürt gruplar arasındaki ilişkilerin ilişki öncesi ve sonrası dönemlerde nasıl olduğunu ve iki grubun birbirlerine bakış açılarını göstermektedir. Bu ifadeler, Türk gruplarının Kürtleri bir bütün olarak görmelerine ve onları ötekileştirmelerine işaret etmektedir. Aynı şekilde Kürt gruplarının da Türk gruplarını cahil olarak görmeleri, iki grubun birbirlerine bakış açılarının ön yargılı olduğunu göstermektedir. Bu tür düşünceler, ilişkileri zorlaştıran ve birbirlerine yaklaşmalarını engelleyen etkenlerdendir. Kürt toplulukları ekonomik bakımdan geliştikçe "cahil" olduklarına dair görüşler günlük hayattan silinir. Ancak yine de genel olarak iki etnik grup arasındaki ilişkilerin önemli ölçüde etkilendiği seçim dönemlerinde siyasal tercihlerin etkisi devam etmektedir. Ayrıca, uzun yıllardan beri var olan ve kalıcı hale gelmiş algılar ve stereotipler de hala varlığını sürdürmektedir. Bu nedenle, iki etnik grup arasındaki ilişkilerin gerçekten dengeli ve olumlu olması için sürdürülebilir bir çaba gerekmektedir.

Buna karşılık, aynı göç olayından ötürü Kürt grupların Türklere bakışında "cahil" algısı zamanla yerleşir. Bu, Kürt gruplarının Türkleri ötekileştirmelerine ve onları daha az değerli görmelerine yol açar. Bu tür stereotip ve ötekileştirme düşünceleri, iki toplum arasındaki ilişkileri zorlaştırabilir ve daha fazla çatışmaya yol açabilir. Ancak bunun yanı sıra, iletişim ve tanıma arttıkça, bu tür stereotip ve ötekileştirme düşünceleri azaltılabilir ve iki toplum arasındaki ilişkiler iyileştirilebilir.

Göçler neticesinde dünya görüşleri ve görgüleri genişlemiş olan Kürtlerin, Türkler hakkında "cahil" nitelemesinin altında biraz da Türklerin Kulu ve Cihanbeyli gibi içe dönük ve küçük ilçelerde yaşıyor olmaları yatar. Bu durum, Türklerin dünya görüşlerinin ve görgülerinin dar olduğu ve yerleşik bir hayat tarzını benimsemiş olmaları sonucudur. Bu, Kürtlerin Türkleri cahil olarak görmelerine neden olur, ancak bu algı gerçekte Türklerin kültürel ve sosyal bilgilerinin dar olmasından kaynaklanmaktadır ve bu algının doğru olmadığını unutmamak gerekir. Ekonomik olarak daha müreffeh bir seviyeye çıkan Kürtler, Türk kesimini kendilerinden aşağıda görmeye başlar. Bölgedeki Türklerin konuşurken kelimelerin sonunu uzatarak yuvarlamaları Kürt kesiminin, kendi içlerinde geliştirdikleri en görünür "aşağılama" argümanıdır. Bu algılamalar ve söylemler, bölgedeki Kürt ve Türk grupları arasındaki ilişkileri etkileyebilir. Bölgedeki sosyal ve ekonomik dönüşümlerin yanı sıra, bu tür dil ve söylemlerin de etnik kimlikler arasındaki ilişkileri etkileyebileceği unutulmamalıdır.

Türklerin bu yerel ağzı/şivesi ve özellikle Kulu'da yaşayan Türklerin resmen kabul edilmiş dildekinden farklı olan kelime dağarcığı bir alay etme malzemesine dönüşür. Bu, Kulu ve Cihanbeyli gibi küçük ve içe dönük bölgelerde etnik kimlikler arasındaki ilişkileri etkileyen bir faktördür. Etnik gruplar arasındaki ötekileştirme ve aşağılama duygularının oluşmasına yol açar. Bu durum, gündelik ilişkilerin gerginleşmesine ve iletişimin zorlaşmasına yol açabilir.

Bu etkiler arasında, Kürt grupların Türk gruplarına karşı görece olarak daha üstün bir konuma geçmeleri, Türk gruplarının ise Kürt gruplarına karşı görece olarak daha aşağı bir konuma düşmelerine yol açar. Bu, iki grup arasındaki ilişkilerde daha fazla çatışma ve gerilim yaratabilir. Ayrıca, Kürt gruplarının ekonomik olarak güçlenmeleri, toplumsal ilişkilerdeki dönüşümlerde öncü bir rol oynayabilir.

Ekonomik ilişkilerde Avrupa'dan gelen tatilci göçmenlerden yüklüce bir kazanç elde edebilen Kulu ve Cihanbeyli esnafı, bu yüzden etnik kimlik farklılıklarını dikkate almaz. Ancak, gündelik yaşam pratikleri ve sosyal ilişkilerde etnik kimlik farklılıkları hala önemli bir rol oynar. Bu farklılıklar, seçim dönemlerinde ve siyasal konuların tartışıldığı durumlarda daha belirgin hale gelir. Ekonomik faktörlerin etkisi hariç, etnik kimlik farklılıkları iki etnik grup arasındaki ilişkileri etkileyen önemli bir faktördür.

Kulu ve Cihanbeyli esnafı, yaz aylarında yıl boyunca elde ettikleri gelirin dört-beş katını kazanır.

Ekonomik kazanç, her iki grubun daha yoğun sosyal ilişkiler geliştirmesini de beraberinde getirir. Bu durum ilişkilerde etnik kimlik farklılıklarının önemini azaltır ve ekonomik işbirliği öncelik haline gelir. Esnafın işletmelerinde çalışanların etnik kimliği önemli olmaz, önemli olan onların işi iyi yapmalarıdır. Bu nedenle, ekonomik faktörlerin etkisi ile etnik kimlik farklılıklarının önemi azalmaktadır.

Türk kesiminin Avrupa ülkelerine göç eden Kürtler tarafından yabancılaştırılmasına neden olurken, aynı zamanda Kürt kesiminin de Avrupa'ya göç eden Türkler tarafından yabancılaştırılmasına yol açmaktadır. Bu durum, ilişkilerde bir gerilim ve ötekileştirme ortamı yaratabilir.

Bu toplumsal ilişkiler ağı, etnik kimlik farklılıkları, dinsel mezhep birliği, ekonomik ve sosyal farklılıklar, göç dalgası gibi çeşitli faktörler tarafından şekillendirilmektedir. Bu faktörler arasındaki interaksyonlar, karşılıklı algıları ve gündelik ilişkileri etkilemektedir. Özellikle ekonomik faktörler, iki grubun arasındaki ilişkileri daha çok pozitif yönde etkilemektedir. Ancak, siyasi olaylar ve seçim dönemlerinde ilişkiler gerginleşebilmektedir.

Bu etmenler arasında önemli olanlar arasında, ekonomik ve sosyal faktörler, kültürel ve mezhepsel farklılıklar, siyasal tercihler ve tarihsel ilişkiler yer almaktadır. Bu farklılıklar, ilişkileri zaman zaman gerilimli hale getirirken, aynı zamanda birlikte yaşamanın yollarını da belirleyebilmektedir. Bununla birlikte, her iki toplumun kendilerine özgü kültürel ve sosyal pratiklerini koruma eğiliminde olmaları, ilişkileri daha da karmaşık hale getirmektedir.

Kürt topluluklarının göç hikâyesi boyunca kendilerine has kültürel ve sosyal ilişkilerini sürdürmeleri, etnik kimlikleri üzerinden bir birlikteliği muhafaza etmeleri önemlidir. Bu, Kürtlerin göç ettikleri yerlerde kendilerini kabul ettirmelerine ve kimliklerini sürdürmelerine yardımcı olur. Aynı zamanda, Kürt topluluklarının yurtdışındaki diğer etnik gruplarla ilişkileri de bu kültürel ve sosyal bağların etkisi altında oluşur. Bu nedenle, Kürtlerin göç hikâyesinde kültürel ve sosyal ilişkileri üzerinde durmak önemlidir.

Aynı zamanda, Kulu ve Cihanbeyli gibi yerleşim yerlerinde etnik kimliklerin ve siyasal tercihlerin, gündelik yaşam pratiklerinde nasıl yansıdığını ve bu pratiklerin nasıl etkilediğini analiz etmek için önemli bir fırsattır. Bu yerleşim yerlerinde etnik kimliklerin ve siyasal tercihlerin, ekonomik ve mezhepsel faktörlerle nasıl etkileştiğini anlamak, daha geniş bir toplumsal anlamda Türkiye'deki etnik kimlikler ve siyasal tercihler arasındaki ilişkileri anlamak için önemli bir katkı sağlar.

Acaba Kulu ve Cihanbeyli'de yaşayan Kürt toplulukları için "iki kere öteki olmak"tan bahsedebilir miyiz? "İki kere öteki olmak" kavramı, literatürde genel olarak siyasal sistemin "öteki" olarak nitelendirdiği iki farklı kimliğe sahip olmak anlamında kullanılıyor. Örneğin Türkiye'de Alevi kadınların, Alevi olmak ve kadın olmak üzere iki farklı öteki kimliği var.

Kulu ve Cihanbeyli gibi yerlerde, Kürt toplulukları hem siyasal hem de etnik anlamda "öteki" olarak kabul edilirler. Bu durum, ilişkileri ve sosyal hayatlarını etkileyebilir. Bu konuda, Kürt topluluklarının sosyal ve kültürel bağlarını koruyabildikleri ve ilişkileri oluşturabildikleri önemlidir.

Bu yerel coğrafyada ise Türklerin çoğunlukta olduğu bir bölgede yaşayan Kürtler için "azınlık" konumu önemli bir faktördür. Bu iki farklı öteki kimliği bir arada taşımak, Kulu ve Cihanbeyli Kürtleri için zorlu bir durumdur ve toplumsal ilişkileri, sosyal ve kültürel hayatlarını etkileyebilir.

Ulus-devlet inşası sürecinde Türkiye Cumhuriyeti yönetimi, Kürt kimliğini, milliyetçi bir perspektiften ele almış ve Kürtleri Türk milliyetçiliğinin dışında tutmuştur. Bu yüzden, Kürtlerin Türkiye siyaseti içinde öteki konumunda yerleşmesi, bu tarihi sürecin bir sonucudur. Bu durum, Kürtlerin Türkiye siyasetinde ve hukukunda eşit haklara sahip olmasının zorluklarına yol açmıştır. Aynı zamanda, Kürtlerin ekonomik, sosyal ve kültürel haklarının sınırlandırılmasına neden olmuştur.

Bu nedenle, Kürt kimliğinin Türkiye siyaseti içinde öteki konumunda yerleşmesi, kuruluş yıllarındaki ulus-devlet politikalarının bir sonucudur. Bu politikalar, Türk etnik kimliğini vatandaşlık tanımı olarak ele alırken, diğer etnik kimlikleri ötekileştirmeye ve dışlama potansiyeli taşıdı. Bu, Kürtlerin Türkiye siyaseti içinde öteki konumunda yerleşmesine ve bu durumun devam etmesine yol açmıştır. Bu nedenle, Kürt kimliği Türkiye siyaseti içinde öteki konumunda yerleştirilmiş ve kabul edilmemiş bir kimlik olarak kalmıştır. Bu durum, Kürtlerin siyasi haklarının sınırlandırılmasına, dil ve kültürlerinin yasaklanmasına, sosyal ve ekonomik olarak ayrımcılığa maruz kalmalarına neden olmuştur. Bu tür politikalar, Kürtlerin ulus-devlet içindeki konumunu zayıflatırken, etnik ve kültürel kimliklerini sürdürmelerine engel olmuştur.

Kürt kimliğinin öteki olarak konumlandırılması, Türkiye'de Kürtlerin siyasi, ekonomik ve sosyal açılardan dışlanmasına neden olmuştur. Bu durum, Kulu ve Cihanbeyli gibi bölgelerde de Kürt topluluklarının yaşadığı zorlukların temel nedenlerinden biridir. Bu zorlukların üstesinden gelmek için Kürt kimliğinin öteki konumundan kurtarılması ve Kürtlerin eşit vatandaşlar olarak kabul edilmeleri gerekir. Kürt toplulukları en başından itibaren "Müstakbel Türk" olarak algılanır.

Bu, Kürtlerin Türkiye siyaseti ve toplumu içinde ötekileştirilmiş ve yok sayılmış olmasına yol açar. Kürt kimliğinin tanınması ve kabul edilmesi yerine, asimilasyon politikaları uygulanır. Bu, Kürtlerin haklarının ihlal edilmesine, kimliklerinin yok edilmeye çalışılmasına ve sosyal dışlanmaya yol açar.

Kulu ve Cihanbeyli'deki Kürt toplulukları, ülke genelindeki Kürt toplulukları gibi, Türkiye siyaseti ve toplumunda öteki olarak algılanmış ve konumlandırılmıştır. Bu durum, ulus-devlet politikalarının etkisiyle ortaya çıkmıştır ve Kürt kimliğinin asimile edilmeye ve Türklük içinde eritilmeye çalışılmasına yol açmıştır. Kulu ve Cihanbeyli'deki Kürt toplulukları, bu geniş pencereden ele alınan Kürtlük tanımının bir parçası olarak değerlendirilmelidir. Bu bölgede Türklerin çoğunlukta olduğu için, Kürtler azınlık konumunda ve Türk kimliğinin karşısında öteki olarak konumlandırılırlar. Bu da onların bölgedeki sosyal, ekonomik ve kültürel ilişkilerine etki eder ve iki kere öteki olarak algılanmalarına neden olur. Yakınında Ankara, Kırşehir, Nevşehir, Aksaray gibi illerin bulunduğu Kulu ve Cihanbeyli Konya'ya bağlı iki ilçedir. Bu nedenle Kulu ve Cihanbeyli'de yaşayan Kürt toplulukları hem ulusal siyaset içinde öteki olarak konumlandırılırken, aynı zamanda bölgesel anlamda da çoğunluk olan Türk kimliğinin karşısında azınlık konumunda olurlar. Bu durum, iki kere öteki olmalarına neden olur ve ilişkileri ve yaşamlarını etkiler. Çevre illerde kurumsal yapı ve devletin benimsenmiş bir kimliği varken, Kulu ve Cihanbeyli'de yaşayan Kürt toplulukları bu kimlik ve yapının dışında kalmaktadır. Bu durum, Kulu ve Cihanbeyli'de yaşayan Kürt topluluklarının hem ulusal siyaset içinde hem de yerel bölgesel anlamda öteki konumunda olduğunu gösterir.

Aynı zamanda, sağ muhafazakâr ve milliyetçi siyasi görüşlerin çok yaygın olduğu bu bölgelerde Kürt kimliği ve Kürt kimliğine sahip olanlar tarafından ötekileştirilme riski de daha yüksektir. Bu durum, Kulu ve Cihanbeyli'deki Kürt topluluklarının ikinci ötekiliğini oluşturur. Bu durum Kulu ve Cihanbeyli'deki Kürtlerin yaşadıkları bölgenin siyasal ve sosyal yapısına uymak zorunda kalmış olmalarına yol açar. Bu nedenle, Kulu ve Cihanbeyli'deki Kürtlerin "iki kere öteki" olmaları, onların toplumsal ve siyasal ilişkileri bakımından zor durumda kalmalarına neden olurken, aynı zamanda ekonomik olarak zorunlu olan işbirliği ihtiyacını doğurur.

Kulu ve Cihanbeyli'de yaşayan Kürtler hem ulusal siyasal anlamda "öteki" olarak konumlandırılmışlar hem de bölgesel anlamda azınlık konumunda oldukları için "iki kere öteki" olarak tanımlanabilirler. Bu durum onların toplumsal ve siyasal yaşamlarını etkileyebilir. Bu iki boyutlu ötekileştirme, Kürtleri diğer Kürt topluluklarından ayırmakta ve aynı zamanda etnik kimliklerine olan bağlılıklarını sürdürmelerine olanak sağlamaktadır.

Birinci boyut: Kulu ve Cihanbeyli gibi bölgelerde yaşayan Kürtlerin, ulus-devlet siyasetinin ötekileştirici etkilerine rağmen kimliklerini sürdürmelerine olanak sağlar. Bu, yerel sosyal ve ekonomik ilişkilerin ve Kürdistan coğrafyasındaki Kürt toplulukları ile olan bağların etkisiyle gerçekleşir. Bu durum, Kürtler için "iki kere öteki olmak" kavramının önemli bir boyutudur.

Kürt topluluklarının kimliklerini sürdürme mücadelesi olarak değerlendirilebilir. Etnik kimliğinin önemine rağmen, Orta Anadolu'da yaşayan Kürtler siyasal ve toplumsal olarak bölgesel anlamda öteki konumunda bulunmaktadırlar. Bu durum, Kürt topluluklarının, iki boyutlu bir öteki olarak yaşadıklarını gösterir.

Kulu ve Cihanbeyli gibi yerleşim alanlarında Kürt kimliğini koruyan ve sürdüren bir toplumun oluşmasına neden oldu. Bu toplum, etnik kimliklerinden dolayı ötekileştirilmiş olsa da, kimliğini sürdürebilme ve koruya bilme becerilerini kazandı. Bu aynı zamanda, Kürt kimliğinin özellikle siyasi olarak dışlanmış olmasına rağmen, kültürel olarak yaşatılmasına olanak sağladı.

Bu durum, Kulu ve Cihanbeyli gibi Orta Anadolu bölgesinde yaşayan Kürt topluluklarının, kendilerine dayatılan öteki kimliğine karşı direniş göstermelerini ve kimliklerini sahiplenmelerini sağladı. Aynı zamanda, bu öteki konumunun getirdiği sosyal ve ekonomik zorlukların yanı sıra, kimliklerini sahiplenmelerinde ve sürdürmelerinde daha fazla çaba sarf etmelerine neden oldu. Bu, Kulu ve Cihanbeyli gibi Orta Anadolu bölgesinde yaşayan Kürt topluluklarının, kendilerine dayatılan öteki kimliğine karşı direniş göstermelerini ve kimliklerini sahiplenmelerini sağladı.

İkinci boyut ise: Orta Anadolu Kürtlerinin Kürdistan coğrafyasındaki Kürtlerden toplumsal ve siyasal olarak farklılaşmasıdır. Bu durum, Kulu ve Cihanbeyli gibi Orta Anadolu bölgesinde yaşayan Kürtlerin siyasi tercihlerini ve tutumlarını etkileyebilir. Kürt etnik kimliği bilincinin gelişmesi ve sürekliliğinin sağlanması için yapılan mücadeleler, bölgesel olarak öne çıkan milliyetçi eğilimler ve azınlık konumunda olmaları nedeniyle daha sınırlı olabilir ve radikal siyasi hareketlere pek nadiren rastlanır.

Kulu ve Cihanbeyli gibi Orta Anadolu bölgesinde yaşayan Kürt toplulukları, yerel siyasal dinamikler ve bölgesel özellikler nedeniyle ulusal siyasetten ve Kürt siyasal hareketlerinden farklı bir şekilde etkilenir. Öteki konumunda olmaları, radikal siyasal eğilimleri ve illegal faaliyetlere yönelmelerini engelleyebilir. Bu nedenle, Orta Anadolu Kürtleri siyasal tercihleri ve mücadeleleri bakımından farklılaşmıştır ve kendilerine özgü bir siyasal tutum sergilemektedirler.

Kulu ve Cihanbeyli gibi Orta Anadolu bölgesinde yaşayan Kürt topluluklarının siyasi tercihleri ve sosyal ilişkileri, ulusal siyasetin etkisi ve bölgesel dinamiklerin bir karışımı sonucu oluşmuştur. Kürt kimliğinin ötekileştirilmiş olması, Kürt topluluklarının bölgesel anlamda azınlık konumunda olması ve Türk milliyetçiliğinin yüksek olduğu bir ortamda, radikal siyasal eğilimlerin kitlesel bir karşılık bulmamasına neden olmaktadır. Kulu ve Cihanbeyli'de yaşayan Kürt topluluklarının siyasi tercihleri, gündelik politikanın Kürdistan coğrafyasında oluşabildiği yoğun eylemselliğe karşın daha yavaş ve yumuşak bir şekilde ortaya çıkmaktadır.

Kulu ve Cihanbeyli'de Kürtler, genel olarak tarım ve hayvancılık faaliyetlerinde çalışmaktadır.

Ancak, bölgede Türklerin çoğunlukta olduğu ve Kürtlerin azınlık konumunda olduğu düşünülürse, Kürtler için tarım ve hayvancılık işlerinde çalışmak bir seçenek değil, zorunlu bir iştir.

Bu nedenle Kulu ve Cihanbeyli'de Kürtlerin ekonomik faaliyetleri, genellikle daha düşük seviyede örgütlü ve az karlıdır.

Ayrıca, Kulu ve Cihanbeyli'de Kürtlerin ekonomik faaliyetleri, genellikle kendi aralarında yapılır ve diğer etnik gruplarla az iş yapılır.

Bu durum, Kulu ve Cihanbeyli'de Kürtlerin, toplumsal ilişkiler bağlamında ekonomik faaliyetlerine özgü bir "kürdün marketi" olarak nitelendirilir.

arımsal faaliyetler için gerekli tarımsal alet ve makineler de bölgede bolca bulunur. Ancak, Kürtlerin arazileri genellikle küçük olduğu için, tarımsal faaliyetleri büyük ölçekli tarım işletmelerine göre daha az verimlidir. Ayrıca, tarımsal faaliyetlerin ürünleri genellikle yerel pazarlarda satılır, böylece Kürt çiftçilerin gelirleri daha düşüktür. Bu nedenle, Kulu ve Cihanbeyli'de yerleşik Kürtler genellikle ekonomik olarak zor durumdadır. Bu durum, Kürtlerin bölgede ekonomik olarak daha az etkili olduğunu ve daha az güçlü bir pozisyona sahip olduğunu gösterir.

Arazi sahibi olduğu halde büyükşehirlere veya Avrupa'ya göç etmiş insanlar, tarımsal üretimle ilgisizdir. Bu durum, köylerde yaşayan çiftçilere yarar; sahiplerinin değerlendirmediği tarım arazileri, "yarıcılık" sistemi ile tarımsal üretim için kullanılır. Bu sistem sayesinde köylerde yaşayan çiftçiler tarımsal faaliyetlerle işlerini sürdürebilirler ve böylece köylerdeki tarımsal üretim devam edebilir. Ancak, bu sistem aynı zamanda tarla sahiplerinin tarımsal faaliyetlerle ilgilenmemelerine de neden olur.

Hasat zamanı üründen elde edilen gelirden masraflar çıkarılır, geriye kalan miktar tarla sahibi ile yapılan anlaşmaya göre --çoğu zaman yarı yarıya-- paylaşılır. Bu sistem, tarla sahiplerinin üretimle ilgilenmemelerine rağmen, tarımsal üretimi sürdürmelerine ve yararlanmalarına olanak tanır.

araziler miras yoluyla sürekli olarak parçalanır. Bu da, Kulu ve Cihanbeyli'de Kürtlerin tarımsal üretim için kullandıkları arazi parçalarının zaman içinde küçük olmasına yol açar. Bu, üretimin azaltılmasına ve üretimin daha az verimli hale gelmesine neden olabilir. Ayrıca, arazilerin bölünmesi, üretimin sürdürülebilirliğini de tehlikeye atabilir.

Tarımdan elde edinilen kazanç yıl boyunca ailenin masraflarını karşılayabilecek düzeyde değildir.

Bu da tarımsal faaliyetlerin ek gelir elde edilebilecek bir iş olarak algılanmasına neden olmuştur. Bu yüzden Kulu ve Cihanbeyli'de yerleşik Kürtler tarımdan elde edilen kazancın yanı sıra diğer işlerde çalışarak ailelerinin geçimlerini sağlamaktadır. Örneğin, inşaat, hizmet sektörü veya ticaret gibi alanlarda çalışmaktadırlar. Bu nedenle, tarım sadece ekonomik değil, aynı zamanda sosyal ve kültürel olarak da önemlidir. Çünkü tarım, Kulu ve Cihanbeyli'de yerleşik Kürtlerin geçimlerini sağlamak için gerekli olan bir araçtır.

Hayvanların yazın yaylakta, kışın ise köylerde bakımının yapılması, Kulu ve Cihanbeyli'de yaşayan Kürt topluluklarının hayvancılık faaliyetiyle birlikte tarım faaliyetleri de yürüttüğünü gösterir. Bu, toplulukların ekonomik faaliyetlerinin çeşitlendirilmesini sağlar ve ekonomik olarak daha dayanıklı hale gelmelerine yardımcı olur.

Bu sistemde, hayvanların bakımı, beslenmesi ve satışı gibi tüm faaliyetler yerleşik halk tarafından yürütülür. Hayvancılık, Kulu ve Cihanbeyli'de yerleşik Kürtler için ek gelir elde etme ve geçim kaynağı sağlama açısından önemlidir. Aynı zamanda, hayvancılık yaylakların korunmasına ve doğal alanların kullanımına da katkıda bulunur.

Bu nedenle, besi hayvancılığı, Kulu ve Cihanbeyli'deki Kürt topluluklarının ekonomik geçim kaynağı olarak önemli bir yere sahiptir. Bu faaliyet, arazi parçasının büyüklüğüne göre farklı sayıda hayvan besleyebilme imkânı sağlar ve kâr oranı daha yüksektir. Ayrıca, besi hayvancılığının yürütülmesi için büyük yatırım yapmaya gerek yoktur, bu nedenle küçük üreticiler için uygun bir seçenektir.

Besi zamanı hayvanların ihtiyaçları ve ahır bakımı genel olarak ev halkı tarafından karşılanır. Bu faaliyet, bölgede yaşayan Kürt toplulukları için ekonomik açıdan önemli bir kaynaktır. Hayvancılık, tarımdan elde edilen kazançların yetersizliği nedeniyle ailelerin ek gelir elde etmelerine olanak sağlar. Aynı zamanda, besi hayvancılığının yürütülmesi, Kulu ve Cihanbeyli'deki Kürt topluluklarının kültürel mirasının bir parçasıdır ve bölgede yaşayan insanlar için önemli bir geçim kaynağı olarak kalmaktadır.

Besi hayvanlarının bakımını daha çok erkek aile reisi ve erkek çocuklar yapar; inek, küçükbaş hayvan ve kümes hayvanlarının işlerini ise kadınlar yürütür. Bu, bölgede kadınların genellikle ev içi çalışmalarla sınırlı olduğu ve erkeklerin ise dışarıdaki faaliyetlerle daha fazla ilgilendiği anlamına gelir. Bu tarımsal faaliyetler, Kulu ve Cihanbeyli'deki Kürt topluluklarının ekonomik olarak hayatta kalmalarını sağlar ve aynı zamanda kültürel bir değer olarak da sürdürülür. Besi hayvanlarının sayısı kendi pazarını kurabilecek seviyede değildir.

Bu yüzden daha büyük işletmeciler köyleri dolaşıp hayvanları satın alır. Bu satın alma sistemi, Kulu ve Cihanbeyli'deki Kürt topluluklarının hayvancılık faaliyetlerinden elde edebildikleri gelirleri sınırlar. Bu durum, kendilerine ait bir pazar yaratma imkânının olmamasına ve pazarlama araçlarının sınırlı olmasına bağlıdır. Aracılar yüzünden Kulu ve Cihanbeyli'de hayvancılıkla uğraşanlar daha az kazanır.

Hayvancılık yıl boyu kesintisiz süren ve daima masraf gerektiren bir iş alanıdır. Bu nedenle, hayvancılık genellikle ek gelir elde etmek için yapılan bir iş olarak görülür. Ayrıca, hayvancılık faaliyetleri genellikle yaz aylarında daha yoğun hale gelir, çünkü hayvanlar yaylaklarda beslenirken, kış aylarında ise ahırlarda beslenirler. Bu da hayvancılık faaliyetlerinin yıl boyunca sürekli bir iş olarak algılanmasına neden olur.

Besi hayvanlarının ihtiyaçları doğrultusunda alınması gereken malzemeler --özellikle yem-- alım gücünü zorlar. Bunun yanı sıra, sağlıklı hayvanların elde edilmesi için zaman zaman zorunlu olan ilaçlar, besiciliği yapanlar için ek bir masraf oluşturur. Ayrıca, hayvanların satışına hazır hale getirilmeleri için yapılması gereken giderler de hayvancılık faaliyetinin maliyetini arttırır. Bu sebeple, hayvancılık yapmak sadece ekonomik açıdan değil, aynı zamanda zaman ve enerji açısından da zorlu bir iştir.

ticari hayvancılık işletmelerinin güçlü pazarlama ağları ve daha yüksek üretim kapasiteleri nedeniyle, Kulu ve Cihanbeyli'de hayvancılıkla uğraşan Kürt üreticilerin pazarda rekabet etmeleri zordur.

Pazara hayvanları götürecek olan aracı piyasaya hâkimdir; bu da geçimini hayvancılığa bağlayan köylünün pazarlık gücünü zayıflatır ve daha da az kazanmasına neden olur. Sonuç olarak, Kulu ve Cihanbeyli'de yaşayan Kürt topluluklarının ekonomik faaliyetleri özellikle tarıma ve hayvancılığa dayanır. Arazi sahipleri arasında yaygın olan "yarıcılık" sistemi sayesinde köylerdeki çiftçiler tarımsal faaliyetlerle geçimini sürdürür. Hayvancılık ise yıl boyu kesintisiz süren ve daima masraf gerektiren bir iş alanıdır. Pazara hayvanları götürecek olan aracıların piyasaya hâkim olması nedeniyle geçimini hayvancılığa bağlayan köylünün pazarlık gücü zayıflatılmıştır ve kâr oranı düşmektedir.

Kulu ve Cihanbeyli gibi Orta Anadolu bölgesinde yaşayan Kürt topluluklarının ekonomik olarak tarım ve hayvancılık gibi sektörlerde çalışması masrafların yüksek olması ve kazançların düşük olması nedeniyle ekonomik olarak kazanç elde etmelerini zorlaştırmaktadır. Bu nedenle diğer ekonomik fırsatları aramak veya başka sektörlerde çalışmak daha cazip hale gelmektedir.

Kulu ve Cihanbeyli nüfusuna kayıtlı kişilerin eğitim düzeyleri TÜİK verilerine göre Türkiye ortalamasının altındadır. Eğitim düzeyinin düşüklüğü, çalışma hayatında daha az çeşitli seçeneklere sahip olmalarına ve daha az kazanç elde etmelerine yol açar. Aynı zamanda, eğitim düzeyinin düşüklüğü bölgede sosyal ve ekonomik gelişmenin yavaş olmasına da neden olur. Eğitim, kişilerin kendilerini geliştirmelerine ve daha iyi iş fırsatları elde etmelerine olanak tanır, bu nedenle Kulu ve Cihanbeyli gibi bölgelerde eğitimin yaygınlaştırılması önemlidir.

Eğitim düzeyinin düşüklüğü, işgücü piyasasında nitelikli işgücüne sahip olunmamasına, yüksek kalifiye işgücüne ulaşmak için yapılması gereken yatırımların arttığına ve ekonomik gelişmenin yavaş olduğuna işaret eder. Bu durum, Kulu ve Cihanbeyli gibi bölgelerde ekonomik büyümenin ve kalkınmanın zor olduğunu gösterir.

Diğer taraftan okullaşma oranını düşüren etmenlerden başlıcası Kürt nüfusun Avrupa'ya yoğun göçüdür. Rol model alınan ailedeki yetişkin bireylerin yaşam pratikleri ve ekonomik statüleri daha genç olanlara cazip geldiğinden Avrupa'ya göçü özendirir. Bu durum özellikle okullaşma oranlarının düşük olduğu bölgelerde daha belirgindir. Kulu ve Cihanbeyli gibi bölgelerde okullaşma oranları düşük olduğu için nitelikli işgücüne katılım oranları da düşüktür. Bu durum ekonomik kalkınma için bir engel oluşturur ve bölgenin genel refah seviyesini düşürür.

Buna rağmen Kulu'nun Karacadağ beldesi üniversite eğitimi oranının en yüksek olduğu bölgedir. Bu, bölgede eğitimin önemli bir değer olarak görülmesi ve bölge halkının okullaşma oranını arttırmaya çalışmasına işaret eder. Ancak yine de genel olarak eğitim düzeyi düşük kalmaktadır ve ekonomik kazançların arttırılması için nitelikli işgücüne katılım oranlarının artması gerekmektedir.

Karacadağ beldesinden olup, 1980'li yıllardan itibaren üniversite eğitimi almış kişi sayısı azımsanmayacak düzeydedir. Bu, Kulu ve Cihanbeyli'de yaşayan Kürt topluluklarının eğitim konusunda ciddi bir efor gösterdiklerini gösterir. Özellikle üniversite eğitimi almış bireylerin, bölgedeki genel eğitim düzeyinin üstünde olduğu anlaşılmaktadır. Bu durum, bölgede yaşayan Kürtlerin eğitim konusunda yapabilecekleri potansiyelin olduğunu gösterir ve gelecekte eğitim düzeyinin yükselmesine katkıda bulunabileceklerini düşündürür.

Bu yüzden, Kulu ve Cihanbeyli'deki Kürt topluluklarının eğitim düzeyleri genel olarak Türkiye ortalamasının altındadır ve bu durum ekonomik kazanç elde etmelerini ve nitelikli işgücüne katılmalarını zorlaştırmaktadır. Ancak, Karacadağ beldesi bu genel trendin dışında kalmaktadır ve üniversite eğitimi almış kişi sayısı azımsanmayacak düzeydedir. Bu, siyasallaşmanın üniversite eğitimi ile ilişkili olabileceği düşüncesini doğurmaktadır.

Bu nedenle Karacadağ bölgesinin siyasallaşma süreci ayrı bir çalışma konusu olabilir. Ayrıca, üniversite eğitimi alan kişilerin bölgede geri döndüklerinde ne gibi etkiler yarattıkları ve üniversite eğitimi almanın bölgede sosyal ve ekonomik dönüşümlere ne gibi katkılar sağladığı da ayrıntılı bir şekilde incelenmelidir.

Karacadağ'ı dışarıda bırakırsak Kulu ve Cihanbeyli ilçelerinde üniversite eğitimi alan kişiler azınlıktadır. Bu nedenle, üniversite eğitimi almış kişilerin sayısının az olması, ilçelerin ekonomik ve sosyal gelişimine katkıda bulunmasını zorlaştırmaktadır. Eğitim düzeyinin yükselmesi, nitelikli işgücüne katılımı artırarak ekonomik kazançların artmasına ve sosyal gelişimin hızlandırılmasına katkıda bulunabilir. Bu nedenle, Kulu ve Cihanbeyli ilçelerinde eğitim düzeyinin yükseltilmesi önemli bir konudur.

üniversite eğitimi almamış bireylerin iş fırsatlarının daha sınırlı olması nedeniyle, genç nüfusun bölgeden göç etmesi veya Avrupa'ya gitmesi yaygındır. Bu durum, Kulu ve Cihanbeyli'de yaşayan Kürt topluluklarının ekonomik ve sosyal durumunu olumsuz etkilemektedir.

Kulu ve Cihanbeyli bölgesinde üniversite eğitimi almak için gidilen şehirlerde Kürt siyaseti ile tanışma fırsatı bulunmuş olabileceğinden, eğitim düzeyi düşük olmasına rağmen siyasallaşma sürecinde üniversite eğitiminin etkisi değerlendirilmelidir. Bununla birlikte, eğitim imkânları açısından iyi sayılabilecek bir bölgede yaşamalarına rağmen genç kesimin eğitim arzusunun düşük olması ve hizmet ve eğlence sektörlerinde gündelik işler yaparak kazanç elde etmeye çalışması, gençlerin Avrupa ülkelerine göç etmeden önce bir ön hazırlık olarak görmeleri ve eğitimin gereksiz bir yük olarak görülmesi gibi faktörler de dikkate alınmalıdır.

Tarım, hayvancılık, niteliksiz gündelik işler ve Avrupa ülkelerinde işçilik neredeyse tüm ekonomik faaliyetleridir. Ancak bu faaliyetlerin hepsi de düşük kazanç elde etme potansiyeline sahiptir ve genellikle sadece geçim için yeterli olmaz. Ayrıca, üniversite eğitimi alan kişi sayısının azlığı nitelikli işgücüne katılımı zorlaştırır ve ekonomik faaliyetlerin gelişmesini engelleyebilir. Kulu ve Cihanbeyli'de yaşayan Kürt topluluklarının ekonomik durumu, geniş yaylaları ve düzlükleri olsa da, bölgenin küçük üretici profiline sahip olması ve eğitim düzeyinin düşüklüğü gibi faktörler nedeniyle zorluklarla karşı karşıyadır. Kulu ve Cihanbeyli ilçelerinde ekonomik faaliyetler tarım, hayvancılık, niteliksiz gündelik işler ve Avrupa ülkelerinde işçilik şeklindedir. Bunun nedeni bölgenin coğrafi yapısı, eğitim düzeyinin düşüklüğü ve Avrupa'ya göç etme oranının yüksek olmasıdır. Tarım ve hayvancılık kazanç getirisinin cazip olmaması, insanları diğer iş alanlarında arayışa yönlendirirken, eğitimle uğraşmak istemeyenler ise genel olarak Avrupa'ya göç etmektedir. Bu ekonomik faaliyetler Kürt ve Türk toplulukları için geçerlidir ancak Türklerin Avrupa'ya göç etme oranı Kürtler kadar yoğun değildir ve Türkler ilçe merkezlerinde hizmet sektöründe çoğunluktadır.

genel olarak Kulu ve Cihanbeyli'de ekonomik faaliyetlerin çeşitliliği sınırlıdır ve tarım ve hayvancılık kazanç getirisinin cazip olmaması nedeniyle insanlar diğer iş alanlarına yönelmektedir. Bunun sonucunda, Kürtlerin ilçe merkezlerinde esnaflaşması ve Türklerin hizmet sektöründe çoğunlukta olması oluşmuştur. Bu, toplumun iki kesimi arasında hizmet alacakları dükkânlar açısından ikilik yaratmaktadır. Bu ayrım kesin çizgiler ile oluşmamaktadır ancak genel olarak Kürt ve Türk toplumunun birlikteliği azalmıştır.

Avrupa'da yaşayan göçmenlerin köyündeki evini yenileme ya da yeni ev yapma talepleri, yöredeki inşaat sektörünü canlı tutarken, iki toplum arasındaki ilişkinin de sürekliliğini sağlar.

İnşaat sektörünün cazip kazanç alanı olması, bölgeye Türkiye'nin çeşitli yerlerinden bina yap-satçılarının gelmesini sağlamıştır.

Sonradan gelen yap-satçılar genel olarak Kürt etnik kimliğine sahip kişilerdir. Bu, Kulu ve Cihanbeyli bölgesinde inşaat sektörünün Kürtler tarafından yönetilen bir sektör olarak görülmesine neden olmuştur. Ayrıca, yap-satçıların Kürt köylerine yaptıkları yatırımlar ve köylerdeki insanlarla olan iş ilişkileri, Kürtlerin ekonomik faaliyetlerinde inşaat sektörünün önemli bir yeri olduğunu göstermektedir. Bu, iki toplum arasındaki ekonomik ilişkileri daha da güçlendirmektedir.

Bu göç, Kulu ve Cihanbeyli'deki ekonomik durumun düşüklüğünden kaynaklanır ve genç kesimin gelecekteki ekonomik kazançlarını arttırmak amacıyla yapılan bir seçimdir. Avrupa'da işçi olarak çalışmak, genellikle daha yüksek ücretler ve daha iyi çalışma koşulları sunmaktadır. Ancak, aynı zamanda genç kesimin köylerinde bıraktığı ekonomik ve sosyal bağların kopmasına neden olur. Bu nedenle, Kulu ve Cihanbeyli'deki ekonomik durumun düzelmesi ve genç kesimin köylerinde kalmasını sağlamak için alternatif ekonomik faaliyetlerin geliştirilmesi önemlidir.

Bu, ekonomik olarak daha karlı olarak görülen iş alanlarının az olması ve eğitim düzeyinin düşük olması nedeniyle olmaktadır. Kulu ve Cihanbeyli ilçelerinde iş seçeneklerinin sınırlı olması, genç kesimin Avrupa'ya göç etmeyi tercih etmesine neden olmaktadır. Bu durum, bölgedeki ekonomik sistemi ve insanların geçim kaynaklarını etkileyebilmektedir.

Avrupa ülkelerinde elde edilen gelir, tatil zamanlarında Kulu ve Cihanbeyli'de bulunan köylerine yatırım olarak geri döner. Bu yatırım genellikle köylerdeki evlerin yenilenmesi, araba ya da traktör alımı gibi yatırımlar olarak gerçekleşir. Ayrıca, göçmenlerin ailelerine Avrupa'da elde edilen gelirlerle birlikte destek olmaları da ekonomik olarak önemlidir. Bu nedenle, Avrupa'ya göç, Kulu ve Cihanbeyli bölgesinde yaşayan Kürtler için ekonomik olarak önemli bir faktördür.

Son zamanlarda ilçe merkezlerinde inşa edilen yeni konutlardan satın almak da rağbet edilen bir yatırım alanıdır. Bu yatırımlar, köylerdeki binaların yenilenmesine ve genel olarak köylerin ekonomik durumunun iyileşmesine katkı sağlar. Ayrıca göç etmekte olan genç kesim için de ev sahibi olma fırsatı sunar. Bu durum, Avrupa'da çalışıp köylerine yatırım yapma sürecini hızlandırır ve köylerin ekonomik olarak daha stabil hale gelmesini sağlar.

Kulu ve Cihanbeyli ilçelerinde ekonomik yapının işgücü arzını, işgücü talebini ve yatırım alanlarını etkilediği söylenebilir. Avrupa ülkelerine göç, ekonomik yapının belirleyici bir faktörüdür ve toplumsal yapıyı şekillendirmektedir. Bu nedenle, Kulu ve Cihanbeyli ilçelerinde ekonomik yapının analizi, siyasallaşma ve toplumsal yapı hakkında daha geniş bir anlayış kazanmak için önemlidir.

Ancak genel olarak, kültür bir toplumun değerleri, inançları, normları, gelenekleri ve sanatları gibi faktörleri içermektedir. Göç, bu faktörlerin tümünü etkileyebilir ve toplumun kültürel yapısını değiştirebilir. Örneğin, göç edenlerin yerleştiği yerlerdeki kültürle etkileşimleri, kendilerinin kültürleri ve gelenekleri de değişebilir. Aynı zamanda, göç edenlerin çocukları da kendilerine özgü bir kültürel kimlik oluşturabilir. Bu nedenle, göç kültürün çeşitliliği ve zenginliği açısından önemli bir faktördür.

Kulu ve Cihanbeyli ilçelerinde Kürt ve Türk topluluklarının kültürel yapıları karşılaştırıldığında, farklılıklar olduğu görülecektir. Kültürel yapılar arasındaki farklılıklar, toplumlar arasındaki ilişkileri de etkileyebilir. Örneğin, Kürt köylerinde daha yaygın olan geleneksel yeme ve içme kültürü, Türk topluluklarında daha az yaygın olabilir. Aynı şekilde, Kürtlerin dini kültürü ve inançları Türklerden farklı olabilir. Bu farklılıkların etkileri toplumlar arasındaki ilişkilerde farklılıklar yaratabilir ve bu ilişkilerin nasıl tanımlanacağı konusunda fikirler değişebilir.

Bu nedenle kültür kavramı, hem insanlığın ortak yaratımı olarak tanımlanabilecek bir kavram hem de belirli toplulukların, grupların ve bireylerin yaşam tarzlarını oluşturan örf, adet, gelenek ve göreneklerini içerebilen bir kavramdır. Kültür kavramı, toplumsal, sosyal ve ekonomik faktörlerin etkisi altında değişebilir ve zaman içinde evrim geçirebilir.

Ayrıca, kültür, dinamik bir süreçtir ve zaman içinde değişebilir. İnsanların yaşam tarzları, ekonomik ve sosyal koşulların değişmesi, teknolojik ilerlemeler gibi faktörler kültürün evrimini etkileyebilir. Bu nedenle kültürün analizi, yalnızca belirli bir zaman diliminde değil, tarihsel perspektifte yapılması gerekir.

Toplulukların içi ve arasındaki üretim ve bölüşüm ilişkileri; İnsan pratik, kurum ve tahayyüllerinin tarihselliği, birikimsel niteliği ve bu niteliğin her birine kazandırdığı göreli özerklik; Kültürün muhteviyatının oluşturulması, taşınması ve aktarımındaki insan aracılığı ve/veya etkinliği; Kültür oluşturucusu, taşıyıcı ve aktarıcısı olarak insan(lar)ın aralarındaki eşitsiz iktidar ilişkileri ve iktidar konumlarının sahiplerine kültürel muhtevanın yorumlanması ve/veya yeniden üretilmesinde sağladığı avantajlar ve bunların sosyal, ekonomik, siyasal, etnik, cinsiyet gibi faktörlerle ilişkisi. Bu kertelerin hepsinin kültür kavramının anlaşılması ve değerlendirilmesinde önemli olduğunu söylemek mümkündür. Kültür, insanlığın ortak bir yaratımı olarak görülse de, aynı zamanda birey ve toplulukların yaşam tarzlarını belirleyen birçok faktörü içerebilir. Kültür, insanların aralarındaki ilişkileri, iktidar ilişkilerini ve sosyal, ekonomik, siyasal ve diğer faktörleri de etkileyebilir.

Bu yüzden, kültürün oluşumu ve evrimi sadece insanların maddi pratikleri, geçim faaliyetleri, dil, tarih, mitoloji, sanat, inanç, değerler, normlar, kurumlar, kurallar gibi faktörleri ile açıklanamaz. Aynı zamanda insanların arasındaki üretim ve bölüşüm ilişkileri, insanların iktidar ilişkileri ve konumları da kültürün oluşumunu ve evrimini etkiler.

Bu etnik dayanışma, yaşam tarzı, inançlar, görenekler, dil ve tarih gibi kültürel faktörlerle korunmaktadır. Aynı zamanda, ekonomik faaliyetler ve göç etme gibi faktörler de kültürel yapının şekillenmesinde belirleyici rol oynamaktadır. Kulu ve Cihanbeyli'de kültür, insanların birbirleriyle geçim/üretim ve bölüşüm/mübadele ilişkileri içinde oluşur ve sürekli olarak değişir.

Kültürel yapı, siyasallaşmanın oluşmasında önemli bir rol oynayan bir faktördür. Kulu ve Cihanbeyli gibi Kürtlerin yoğun olarak bulunduğu coğrafyalarda Kürt olmak, Türkiye'nin genel Kürt meselesi algısının karşısında, Kürt siyasetinin yükselişini bölgesel düzeyde karşılarken yerleşik olunan bölgedeki grupların "devletçi" hegemonyası altında bulunmak, Avrupa ülkelerine süreklileşmiş ve benimsenmiş göç olgusunun varlığı gibi faktörler kültürel yapının oluşmasına ve siyasallaşmasına yol açmaktadır. Bu durum, kültürün siyasallaşma ile birlikte birçok yönünün ortaya çıktığını ve ilişkilerin kompleks hale geldiğini göstermektedir.

Bu nedenle, Kulu ve Cihanbeyli Kürtlerinin dil kullanımı, Kürdistan coğrafyasındaki Kürtlerin dil kullanımından farklılık gösterir. Bu farklılık, baskı ve asimilasyon politikalarının etkisiyle ortaya çıkmıştır. Ayrıca, Kulu ve Cihanbeyli Kürtlerinin kapalı çevrelerinde kullandıkları dil, kontrolsüz dönüşümlerden etkilenmiştir. Bu dönüşümler, dilin kurumsallaşamamasından kaynaklanmaktadır.

Bu dönüşüm, dilin kontrolsüz olarak gelişmesine yol açar ve dilin özelliklerini kaybetmesine neden olur. Aynı zamanda dilin kurumsallaşmamış olması, kullanımının kontrol edilememesi ve dilin dönüşümüne açık olması, dilin korunması ve gelecekteki nesillere aktarımının zorlaşmasına neden olur. Bu durum, dilin gelecekteki nesillere aktarılmasının ve korunmasının zorlaşmasına, aynı zamanda Kürt kimliğinin dil yoluyla taşınmasının zorlaşmasına neden olabilir.

Kürt etnik kimliğine sahip olan yerli halk, Kürtçe'yi de yoğun olarak kullanmaktadır. Kürt dilinin zamanla uğradığı dönüşüm, hâkim dilin Türkçe olması ile bağlantılıdır. Bu dönüşüm, Türkçe kelimelerin Kürtçe'ye ithal edilmesine yol açmıştır. Kulu ve Cihanbeyli'deki Kürtlerin genel olarak Kürdistan coğrafyasındaki insanlarla ilişkileri yok denecek düzeydedir ancak artan iletişim olanakları ve Avrupa ülkelerine gerçekleşen göçler aracılığıyla bu ilişkiler gelişmektedir. Kulu ve Cihanbeyli'de yaşayan Kürtler, Kürt kültürünü koruma ve sürdürmeye özen gösterirler. Bu kültür, Kürdistan coğrafyası için de geçerli olan belirli genel kapsamlı ögelerin devam ettirilmesini ifade eder.

Kürt etnik kimliği ve dilinin yanı sıra, kültürel ögeler olarak düğün, cenaze gibi gündelik yaşam ilişkileri, Kürt kültürüne ait ögeler olarak sürdürülmektedir.

Ancak, yörede hâkim olan dilin Türkçe olması, Kürtçenin dönüşüm geçirmesine neden olmuştur. Kulu ve Cihanbeyli gibi kapalı çevrelerde kullanılan Kürtçe, Türkçe ile kurulan ilişkiler sonucunda Türkçe kelimelerin içine ithal edilmiştir.

Bununla birlikte, yörenin gündelik hayatında Kürt kültürüne sadakat esastır ve olabildiğince korunmakta ve sürdürülmektedir. Kürt siyasetinin yükselişi ile kurulan ilişkiler hem Kürt kültürünü geliştirir hem de siyasal kültürün toplumsal ilişkilere nüfuz etmesini kolaylaştırır.

yöre Kürtlerinin siyasal eğilimleri genellikle milliyetçi ve muhafazakâr olarak tanımlanabilir. Bölgede hâkim olan siyasal hegemonya, radikal siyasal faaliyetlerin desteklenme oranının düşük olduğu anlamına gelir. Kulu ve Cihanbeyli ilçelerinde gerçekleştirilen Newroz kutlamaları, Kürt kültürünün politik zeminde devam ettirilmesi isteğini gösterir. Newroz, Kürt kimliğinin kolektif olarak dile getirilebilmesi için gerekli olan mecranın yazılı olmayan kültürel alanda aranması olarak ele alınabilir. Bu anlamda, Newroz, Kürt kültürünün siyasal boyutunun bir ifadesidir.

Ancak Anadolu'nun iç kesimlerinin milliyetçi ve muhafazakâr yapısı, siyasal kültürün yönünü domine eder. Bu yapı, yöredeki Kürtlerin siyasal reaksiyonlarını sınırlandırmakta ve radikal siyasal faaliyetlere yönelik desteği azaltmaktadır. Kulu ve Cihanbeyli ilçelerinde, yöredeki milliyetçi ve "devletçi" yapının etkisi nedeniyle, siyasal örgüt ve partilerin sempatizanları tarafından yapılan protesto eylemleri Kürdistan coğrafyasındaki eylemlerle kıyaslandığında daha az radikal olmaktadır.

Bu farklılık, yöredeki siyasal hegemonyanın sürekli olarak referans alınması ile doğrudan bağlantılıdır. Örneğin, Kulu ve Cihanbeyli'nin köylerinde gerçekleştirilen Newroz kutlamaları, Kürt kültürünün politik zeminde devam ettirilmesi isteğini gösterir.

En belirgin farklılık, siyasal reaksiyon gösterme konusunda görülür. Radikal siyasal faaliyetlerin desteklenme oranı Kulu ve Cihanbeyli ilçelerinde düşüktür çünkü yörede milliyetçi ve "devletçi" yapısı baskın ve gelişkindir. Kürdistan coğrafyasında gerçekleşen protesto eylemlerinin radikallik düzeyi ile Kulu ve Cihanbeyli'de etnik kimliksel siyaseti önceleyen örgüt ve partilerin sempatizanları tarafından yapılanlar farklıdır. Bu farklılık, yöredeki siyasal hegemonyanın sürekli olarak referans alınması ile doğrudan bağlantılıdır. Bahsedilen farklılıkları siyasal kültüre dair bir örnekle görebiliriz. Örneğin, Kulu ve Cihanbeyli'nin köylerinde gerçekleştirilen Newroz kutlamaları, Kürt kültürünün politik zeminde devam ettirilmesi isteğini gösterir.

Siyasal faaliyetlerin desteklenme oranının düşük olması, yörede hâkim olan milliyetçi ve devletçi düşüncelerin siyasal faaliyetleri kontrol etmesi sonucunda ortaya çıkmaktadır. Bu yapı, radikal siyasal faaliyetlerin kabul görmemesine yol açar. Ayrıca, yörede siyasal faaliyetlerin kontrol edilmesi, yörede yaşayanların siyasal fikirlerini ifade etmelerine engel olabilir. Bu nedenle, yörede siyasal faaliyetlerin desteklenme oranı düşüktür.

Radikal siyasal faaliyetlerin desteklenme oranı Kulu ve Cihanbeyli ilçelerinde düşüktür çünkü yörede milliyetçi ve "devletçi" yapısı baskın ve gelişkindir. Bu yapı, yerel halkın siyasal katılımını azaltır ve siyasal reaksiyonların radikal olmasını önler. Bölgede hâkim olan milliyetçi ve devletçi düşünceler, siyasal faaliyetlerin yerel halk tarafından kabul görmesini zorlaştırır. Bu nedenle, radikal siyasal faaliyetlerin desteklenme oranı düşük olur ve yerel halk genellikle daha muhafazakâr siyasal yolları tercih eder.

Kürdistan coğrafyasında gerçekleşen protesto eylemlerinin radikallik düzeyi ile Kulu ve Cihanbeyli'de etnik kimliksel siyaseti önceleyen örgüt ve partilerin sempatizanları tarafından yapılanlar farklıdır. Bu farklılık, bölgenin siyasal hegemonyasının sürekli olarak referans alınması ile doğrudan bağlantılıdır. Örneğin, Kürdistan coğrafyasında gerçekleşen protesto eylemleri genellikle daha radikal ve sert olurken, Kulu ve Cihanbeyli'de etnik kimliksel siyaseti önceleyen örgüt ve partilerin sempatizanları tarafından yapılan eylemler daha yumuşak ve sözle ifade edilen bir tepki olarak karşımıza çıkar. Bu farklılık, bölgenin siyasal hegemonyasının etkisi ile açıklanabilir ve bölgede milliyetçi ve "devletçi" yapının baskın olmasından kaynaklanır.

Kulu ve Cihanbeyli'nin köylerinde gerçekleştirilen Newroz kutlamaları, Kürt kültürünün politik zeminde devam ettirilmesi isteğini gösterir. Newroz, Kürt halkının kolektif kimliğinin ifade edilmesi için bir platform olarak kullanılır. Bu kutlamalar, siyasal hegemonyanın baskısına rağmen Kürt kültürünün yaşatılmasına ve güncellenmesine yönelik bir çaba olarak değerlendirilir. Bu, yöredeki Kürtlerin siyasal hegemonyanın etkileri altında kendi kültürlerini koruma çabasının bir örneğidir.

Newroz, Kürt halkının tarihsel ve kültürel bir bayramıdır ve Kürdistan coğrafyasında olduğu gibi Kulu ve Cihanbeyli gibi bölgelerde de kutlanmaktadır. Bu kutlamalar, Kürt kimliğinin ve kültürünün varlığının kabul edilmesi ve korunması için bir talebi ifade etmektedir. Ayrıca, Kürtlerin tarihteki direnişlerini ve mücadelesini hatırlamak için de önemlidir. Bu nedenle, Newroz kutlamaları, Kürt kültürünün ve siyasal kültürün politik zeminde devam ettirilmesi isteğinin bir ifadesidir.

Newroz, Kulu ve Cihanbeyli'de Kürtler için önemli bir siyasal ve kültürel etkinlik olarak kabul edilir. Özellikle siyasal kimliğin ifade edilmesi bakımından, Newroz, Kürt kültürünün sürdürülmesi ve devam ettirilmesi için bir platform olarak kullanılır. Aynı zamanda, Newroz kutlamaları, Kürt kültürünün bir parçası olarak kabul edilen dil, tarih ve edebiyat gibi diğer öğelerin de öne çıkarılmasına imkân verir. Bu nedenle, Newroz kutlamaları, Kulu ve Cihanbeyli'de Kürt kültürünün sürdürülmesi ve devam ettirilmesi için önemli bir rol oynar.

Yapılan alan çalışmalarında siyasal kültür bağlamında 1990'lı yıllardan itibaren Newroz kutlamaları Kulu ve Cihanbeyli'de Kürt köylerinde yaygınlaşmıştır. Bu kutlamalar, Kürt halkının siyasal kimliklerini dile getirmek için bir fırsat olarak kabul edilir ve bölgede yaşayan Kürtler tarafından kutlanır.

Newroz kutlamaları, Kürt kültürünün siyasal zeminde devam ettirilmesi amacını taşır ve Kürt halkının sosyal ve kültürel hayatının bir parçası olarak kabul edilir.

Bu kutlamalar, Kürt kimliğinin ve dilinin önemini vurgulamakta ve bölgede yaşayan Kürtlerin kolektif bir kimliğe sahip olduğunu göstermektedir.

Newroz kutlamalarının yaygınlaşması, bölgedeki Kürt kültürünün siyasal zeminde yer edinmesini sağlamıştır.

Aynı zamanda, Newroz kutlamalarının yaygınlaşması, bölgede yaşayan Kürtlerin siyasal kimliklerini daha açık bir şekilde ifade etmelerine olanak tanımıştır.

Bu kutlamalar, Kürt kimliğinin ve dilinin önemini vurgulamakta ve bölgede yaşayan Kürtlerin kolektif bir kimliğe sahip olduğunu göstermektedir.

Newroz kutlamalarının yaygınlaşması bölgedeki Kürt kültürünün siyasal zeminde yer edinmesini sağlamıştır. Aynı zamanda, bölgede yaşayan Kürtlerin siyasal kimliklerini daha açık bir şekilde ifade etmelerine olanak tanımıştır.

"Barış süreci" veya "çözüm süreci" olarak adlandırılan dönemde (2013-2015) Newroz kutlamaları Kulu ve Cihanbeyli'de, diğer Kürt kentlerinde olduğu gibi, kitlesel katılımla kutlanmıştır. Ancak, sürecin sona ermesi ve çatışmaların yeniden başlaması ile birlikte, Newroz kutlamaları yine daha az kitlesel ve daha çok siyasal bir nitelik kazanmıştır. Bu farklılık, yöredeki siyasal yapının etkisini gösterir ve Kulu ve Cihanbeyli'de Kürt kültürünün siyasal anlamda nasıl yansıdığını açıkça ortaya koyar. Bu durum, Kürt kültürünün yörede nasıl korunduğunu ve nasıl sürdürüldüğünü anlamak için önemli bir referans noktasıdır.

Kulu ve Cihanbeyli ilçelerinde Kürt kültürünün siyasal bir boyutu olarak yer alan Newroz kutlamaları, yöredeki siyasal hegemonya ve milliyetçi yapı nedeniyle sınırlı olarak kutlanmaktadır. Ancak, siyasal kültürün değişmesiyle birlikte Newroz kutlamalarının popülerliği de değişebilmektedir. Bu kutlamalar, Kürt kimliğinin dile getirilebilmesi için yazılı olmayan kültürel alandaki bir mecra olarak görülebilir.

Aynı zamanda, bu kutlamalar Kürt kimliğinin ve kültürünün baskı altında olsa da varlığının devam ettiğini gösterir. Ayrıca, siyasal atmosferin değişmesine paralel olarak Newroz kutlamalarının kitlesel veya sınırlı olması, yerel Kürtlerin siyasal düşüncelerinin ve eğilimlerinin dinamiklerini yansıtmaktadır. Bu nedenle, Newroz kutlamaları Kulu ve Cihanbeyli'deki Kürtlerin siyasal kültürlerinin önemli bir parçasıdır.

Bu nedenle, Kulu ve Cihanbeyli'deki Kürtlerin Newroz kutlamalarına olan ilgisi, sadece Kürt kültürünün devam ettirilmesini değil, aynı zamanda siyasal kimlik taleplerinin de ifade edilmesini içermektedir. Bu fenomen, Kürtlerin kendilerini tanımlama ve ifade etme yollarının özelliklerini yansıtmaktadır.