Uzunbeyli: Revizyonlar arasındaki fark

Orta Anadolu Kürtleri Kültürel Hafıza Arşivi sitesinden
(Parşömen metin kutusu uygulandı (içerik korunarak))
k (Patron Gulabi CELEP onayıyla (reswan ajanından): 500 konu #14 — Kürt köy mezarlıklarında Osmanlıca kitabelernda Ankara ve Konya Kürtleri)
 
8. satır: 8. satır:
== Bilgi ==
== Bilgi ==
* '''Ad:''' Uzunbeyli
* '''Ad:''' Uzunbeyli
* '''Bugünkü yeri:''' Polatlı (Ankara)
== Mezar taşları ==
Köyün cami arkasındaki tepedeki mezarlıkta dört kitabeli mezar taşı belgelenmiştir. En eskisi "Aşiret-i Cihanbeyli / Perevşan oğlu hanedân-ı kadîm" ibaresini taşır ve 2 Muharrem 1249 (≈ Mayıs 1833) tarihlidir. 1 Receb 1317 (≈ Kasım 1899) tarihli bir başka taş köyü "Cihanbeyli aşiretinin Uzunbey kariyyesi" diye anar.<ref>Arzu Revza Kaya, ''Polatlı İlçesi ve Mahalleleri Osmanlı Dönemi Kitabeleri'', YL tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi SBE, Isparta 2017 (YÖK Tez No. 488921), s. 60–66.</ref> {{Güvenilirlik|kesin}} Ayrıntı için bkz. [[Orta Anadolu Kürt Köy Mezarlıklarında Osmanlıca Mezar Taşı Kitabeleri]].
== Kaynakça ==
<references />


[[Category:Orta Anadolu'daki Kürt Köyleri]]
[[Category:Orta Anadolu'daki Kürt Köyleri]]
[[Category:Köyler]]
[[Category:Köyler]]
[[Category:Cihanbeyli Aşireti]]
</div>
</div>

18.01, 17 Ekim 2026 itibarı ile sayfanın şu anki hâli

Uzunbeyli

Diller: TR • KU • FR • EN

Bu sayfa Orta Anadolu'daki Kürt köyleri çalışması kapsamında hazırlanmıştır.

Bilgi

  • Ad: Uzunbeyli
  • Bugünkü yeri: Polatlı (Ankara)

Mezar taşları

Köyün cami arkasındaki tepedeki mezarlıkta dört kitabeli mezar taşı belgelenmiştir. En eskisi "Aşiret-i Cihanbeyli / Perevşan oğlu hanedân-ı kadîm" ibaresini taşır ve 2 Muharrem 1249 (≈ Mayıs 1833) tarihlidir. 1 Receb 1317 (≈ Kasım 1899) tarihli bir başka taş köyü "Cihanbeyli aşiretinin Uzunbey kariyyesi" diye anar.[1] Kesin Ayrıntı için bkz. Orta Anadolu Kürt Köy Mezarlıklarında Osmanlıca Mezar Taşı Kitabeleri.

Kaynakça

  1. ↑ Arzu Revza Kaya, Polatlı İlçesi ve Mahalleleri Osmanlı Dönemi Kitabeleri, YL tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi SBE, Isparta 2017 (YÖK Tez No. 488921), s. 60–66.